تحلیل تأثیر عوامل موثر بر رضایت گردشگران (مطالعه موردی: گردشگران خارجی بازدیدکننده از موزه آذربایجان در تبریز)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه مدیریت جهانگردی،دانشگاه علامه طباطبائی

2 دانشجوی دکتری مدیریت گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ تهران، تهران، ایران

3 گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395، تهران، ایران

چکیده

تحقیق حاضر با هدف، تحلیل تأثیر عوامل موثر بر رضایت گردشگران خارجی بازدیدکننده از موزه آذربایجان در شهر تبریز در فروردین 1395 صورت پذیرفته است. داده های مورد نیاز برای این تحقیق با روش نمونه گیری در دسترس از گردشگران خارجی که در فروردین ماه 1395 به شهر تبریز سفر کرده اند و با ابزار پرسشنامه جمع آوری شده است.ماهیت تحقیق از نوع توصیفی- همبستگی می باشد. همچنین از نرم افزارهای SPSS 16 وLisrel 8.5 از روش های مختلف آمار توصیفی و استنباطی برای تجزیه تحلیل داده ها و آزمون فرضیه ها استفاده شده است.جامعه آماری تحقیق شامل آن دسته از گردشگران خارجی است که در فروردین 1395 به شهر تبریز سفر کرده اند. در این تحقیق از مدل کلر(2003) استفاده شده است. نتایج بدست آمده حاکی از آن است که متغیرهای آگاهی از برند مقصدگردشگری، تصویر برند مقصدگردشگری و کیفیت ادراک شده مقصدگردشگری بر ارزش ویژه برند مقصد گردشگری و رضایت کلی گردشگران تأثیر مثبت و معنا داری دارند.و همچنین تأثیر ارزش ویژه برند مقصد گردشگری بر رضایت کلی گردشگران مثبت و معنا داراست.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analysis of the Impact of Factors Affecting on Satisfaction of Tourists (Case Study: Foreign Tourists visiting the Azerbaijani Museum in Tabriz)

نویسندگان [English]

  • Mehdi karoubi 1
  • jafar Bahari 2
  • Samira Mohammadi 2
  • Marjan Bazleh 2
  • Shahla Bahari 3
1 Associate professor, of Allameh Tabatabaei University
2 Phd Student in Tourism Management, University of Science and Culture, Tehran, Iran.
3 Department of Management ,Payame Noor University ,P.O.Box 19395-3697 , Tehran ,Iran.
چکیده [English]

present research aimed to Analysis of the Impact of Factors Affecting on Satisfaction of foreign tourists visitor from the Museum of Azerbaijan in Tabriz City in the April of 2016 has been done. The required data for this study with available random sampling method from Foreign tourists that in April 2016 have visited the city of Tabriz and is collected by questionnaire instrument. The nature of the research is from kind descriptive- correlation. As well as, from the Spss 16 and Lisrel 8.5 software’s different methods of descriptive and inferential statistics to analyze data and test hypotheses have been used. In this research, from Keller (2003) model used. Provided results showing that Tourism destination Brand awareness, Tourism destination Brand image and Tourism destination Perceived quality on Tourism destination brand Equity and Overall satisfaction of tourists have a significant and positive impact. As well as the Impact of Tourism destination brand Equity on Overall satisfaction of tourists is positive and significant.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Tourism Destination Brand Awareness
  • Tourism Destination Brand Image
  • Tourism Destination Perceived Quality
  • Tourism destination brand Equity
  • Satisfaction of Tourists
موحد،علی(1381)،بررسی و تحلیل الگوی فضایی توریسم شهری؛ مطالعه ی موردی: شهر اصفهان،رساله دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری به راهنمایی حسین شکوهی،دانشکده ی علوم انسانی،دانشگاه تربیت مدرس.

ایمانی خوشخو، محمد حسین و ایوبی یزدی، حمید ،( 1389). " عوامل موثر بر ارزش ویژه برند در مقصد گردشگری شهر یزد ". فصلنامه علمی- پژوهشی مطالعات مدیریت گردشگری، شماره 13،صص 113-137.

خاکی، غلامرضا( 1390). " روش تحقیق با رویکردی به پایان نامه نویسی "، تهران، انتشارات بازتاب.

رحیم نیا، فریبرز، هرندی،عطااله، فاطمی، زهرا(1391)، تأثیر کیفیت رابطه با مشتری بر کیفیت ادراک شده و وفاداری مشتریان مورد مطالعه: هتل های پنج ستاره کلان شهر مشهد،فصلنامه علمی- پژوهشی پژوهش های مدیریت عمومی،5(7)، صص83-101.

سقایی مهدی، علیزاده، سیددانا(1392)، امکان سنجی محصول گردشگری روستایی در شهرستان پاوه، فصلنامه فضای جغرافیایی، دوره 13، شماره 41، صص1- 20.

کاظمی، مصطفی، پور، سمیرا، سعادت یار، فهیمه سادات، بیطرف، فاطمه (1391)، تأثیر تصویر ذهنی گردشگران بر ارزش ادراک شده از شهرهای ساحلی دریای خزر با تاکید بر نقش واسط کیفیت عوامل ادراک شده، مجله پژوهش و برنامه ریزی شهری، سال دوم، شماره ششم، صص 19- 34.

پوراحمد، احمد، حسینی، علی، اروجی، حسن، علیزاده، محمد (1392)، الویت سنجش راهبردهای توسعه گردشگری فرهنگی در منطقه الموت قزوین، پژوهش های جغرافیای انسانی، دوره 45، شماره سوم، صص 1- 17.

حسنقلی پور، طهمورث، اسفیدانی، محمد رحیم، ساجدی فر، علی اصغر، محمدی، ابراهیم (1391)، تأثیر کیفیت خدمات الکترونیکی در ایجاد اعتماد و رضایت مشتریان برخط در صنعت خدمات مالی: مطالعه شرکت های کارگزاری فعال در بورس اوراق بهادار تهران، فصلنامه اقتصاد و مدیریت شهری، شماره های 29 و 30، صص 57- 77.

حیدری چیانه (1383)، ارزیابی صنعت توریسم در ایران، پایان نامة دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تبریز.

دخیلی کهنمویی، جواد (1383)، بررسی راهکارهای توسعه صنعت توریسم در آذربایجان شرقی، پایان نامه کارشناسی ارشد، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تبریز.

محلاتی، صلاح الدین (1380)، درآمدی بر جهانگردی، انتشارات دانشگاه شهید بهشتی.

گیلانی نیا، شهرام. و موسویان، جواد( 1389). " تاثیر وفاداری به به برند بر ارزش ویژه برند بانک از دیدگاه مشتریان کارت الکترونیکی ". فصلنامه مدیریت صنعتی، 5(14)، صص 103- 119.

غضنفری،مجید.(1392).اثربخشی تبلیغات شفاهی بر روی ابعاد ارزش ویژه برند مقصد گردشگری(مورد مطالعه: شهرستان محلات).پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد. دانشگاه پیام نور واحد شهر ری. مدیریت بازرگانی.

مسگری،محمد امین.(1392).بررسی و  الویت بندی عوامل موثر بر ارزش ویژه برند گردشگری استان آذربایجان غربی با استفاده از تکنیک .MADM پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد. دانشگاه پیام نور کرج. مدیریت بازرگانی گرایش بازاریابی.

تاج زاده نمین، ابولفضل و اسمعیل مشرفی،فاطمه(1392) ". اولویت بندی مولفه های ارزش ویژه برند درمقصدگردشگری از دیدگاه گردشگران داخلی". فصلنامه علمی- پژوهشی مطالعات مدیریت گردشگری، سال هشتم،شماره 24،صص 35-58.

دهدشتی شاهرخ، زهره. تقوی فرد، محمدتقی. و رستمی، نسرین(1389) ". مدلی برای سنجش تأثیر قابلیت اعتماد برندبانکها بر تعهد وفاداری مشتریان ". فصلنامه علوم مدیریت ایران، 5(20)، صص 69- 89.

حسینی، سیدمحمود. ابوالفضلی، سیدابوالفضل. و رحیمی هلری، محمد( 1388). "بررسی تأثیر ارزش ویژه نام و نشان تجاری بر پاسخ مصرف کننده (مطالعه موردی: نام و نشان تجاری ایرانول) ". فصلنامه چشم انداز مدیریت،9(32)، صص 9- 28.

کرباسی ور و یاردل (1388). " ارزیابی ارزش ویژه نام و نشان تجاری و عوامل موثر بر آن از دیدگاه مصرف کننده (ارائه الگوی تحلیلی)".فصلنامه مدیریت،8(21)، صص 14-29.

پروازی، مهناز (1395). " تحلیل ارزش ویژه برند گردشگری شهری (مورد مطالعه شهر مرزی بانه) ".فصلنامه علمی پژوهشی جغرافیا (برنامه ریزی منطقه ای)،7(1)، صص 49-69.

 قنبری، ابوالفضل، آدمی، معصومه، هاشمی امین، سمیرا(1394)، سنجش پایداری توسعة گردشگری از نگاه جامعة محلی(مطالعه موردی: شهر تبریز)، نشریه گردشگری شهری،2(2)، صص205- 218.

کروبی، مهدی، وفایی، امیرعباس، سیدی، پیمان(1396)، عوامل موثر بر رضایت کلی با نقش میانجی ارزش ویژه برند مقصد گردشگری مورد مطالعه: گردشگران بازدیدکننده از کاخ گلستان در تهران، فصلنامه علمی- پژوهشی گردشگری و توسعه،6(10)، صص1- 22.

ابراهیم زاده، عیسی، یاری، منیر، یاری، یاسمن(1392)، شناسایی و الویت بندی الزامات رضایتمندی گردشگری شهری با استفاده از مدل کانو مطالعه موردی: گردشگران شهر بروجرد، فصلنامه علمی- پژوهشی آمایش جغرافیایی فضا،3(9)، صص127- 150.

Aaker, D. (1991). Managing Brand Equity: Capitalizing on the Value of the Brand Name. New York: The Free Press.

Aaker, D (1996). Building Strong Brands. New York: The free Press.

Aaker, David A , and Joachimsthaler;(2000), "Brand Leadership", Free Press, New York.

 Boo, S., Busser, J. & Baloglu, C. (2008). “A model of customer-based brand equity and its application to multiple destinations”, Journal of Tourism Management, 30 (2), pp. 219-231.

Cai, L. A. (2002), “Cooperative Branding for Rural Destination”, Annals of Tourism Research, 29 (3), 720–742.

Chen, C.F. and Phou, S. (2013). A closer look at destination: Image, Personality, relationship and Loyalty, Tourism Management, 36: 269-278.

Etchner, C.M. and Ritchie, J.R.B. (1993), “The measurement of destination image: an empirical assessment”, Journal of Travel Research, Vol. 31, Spring, pp. 3-13.

Farquhar, Peter H. (1989), "Managing Brand Equity", Marketing Research, 1, 24-33.

Fornell, C. (1992). A National Customer Satisfaction Barometer: The Swedish experience. Journal of Marketing, 56 (1), 6-21.

Gartner, W. 1993 Image Formation Process. In Communication and Channel Systems in Tourism Marketing, M. Uysal and D. R. Fesenmaier, eds., pp. 191–215. NewYork: The Haworth Press.

Garcia. J. and Gomez.M. and Molina.A. (2012). “A destination-branding model: Anempirical analysis based on stakeholders”. Tourism Management. Vol. 33. PP. 646-661.

Hankinson,G. (2006). Destination brand images: a business tourism perspective, Journal ofServices Marketing 19/1 24–32.

Hong-Bumm Kim, Woo Gon Kim, & Jeong A. An. (2003). The effect of consumer-based brand equity on firms’ financial performance. Journal of Consumer Marketing, 20 (4), 335-351.

Heidarzadeh, H.K. and Saeedi, H. (2011). A Model of Destination Branding For Isfahan  City:  Integrating  the  Concepts  of  the  Branding  and  Destination  Image, Interdisciplinary Journal of Research in Business, 1(4):12-28.

Johansson,J.( 2007) Working with Events to build a Destination Brand Identity-the DMO Perspective.Tourism Management thesis.Goteborg University.

Johnson, M. D., et al. (2001). The evaluation and future of national customer satisfaction index models. Journal of Economic Psychology, 22(2): 217–245.

Keller, K.l. (1993). Conceptualizing, Measuring and Managing Customer-Based Brand Equity. Journal of Marketing, 57, 1-22.

Keller, K.L. (1999). Managing brands for long time: Brand reinforcement and revitalization strategies. California Management Review , 41 (3), 102-124.

Keller,k. l. (2003) . Strategic Brand Management: Building, Measuring, and Managing Brand Equity (2nd ed). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education.

Keller, K.L. (2008). Strategic Brand Management - building, Measurig, and Managing Brand Equity (Third ed.). United States: PEARSON - Prentice Hall.

Konecnik, M. & Gartner, W. C. (2007). “Customer-based brand equity for a destination”, Annals of Tourism Research, 34 (2), pp. 400-421.

Kim, Kyung Hoon.; Kim, Kang Sik.; Kim, Jong Ho., & Kang, Suk Hou. (2008). Brand equity in hospital marketing. Journal of Business Research, 61, 75–82.

Kayaman, Ruchan., & Arasli, Huseeyin. (2007). Customer based brand equity: evidence from the hotel industry. Managing Service Quality, 17(1) ,92-109.

Kavaratzis, M.(2009), From city marketing to city branding: Towards a theoretical framework for developing city brand. Place Branding, Vol.1, No. 1. Pp.58-73.

Lee, S.y Jeon, S.; Kim, D. (2011). The Impact of Tour Quality and Tourist Satisfaction on Tourist Loyalty: The Case of Chinese Tourist in Korea. Tourism Management, 32, 1115–1124.

Murphy, P., Pritchard, M. P., & Smith, B (2000). The Distinction Product and its Impact on traveler Perceptions. Tourism Management, 21, 43-52.

MIRANI, ZAHRA , M. FARAHANI, BANAFSHEH.(2014).PRIORITIZING THE FACTORS OF INTERNAL ENVIRONMENT AFFECTING ON CUSTOMER SATISFACTION IN FAMILY CHAIN RESTAURANTS (CASE STUDY: FAMILY-CHAIN RESTAURANTS OF NARENJESTAN), International Journal Of Marketing, Financial Services & Management Research , 3(6): 201-2011.

Martin, S. H., & del Bosque, I. A. R. (2008). Exploring the cognitive–affective nature of destination image and the role of psychological factors in its formation. Tourism Management. Vol. 29. No.2. PP. 263–277.

Orth, U. R. & Green, M. T. (2009). “Consumer loyalty to family versus non-family business: The role of store image, trust and satisfaction”, Journal of Retailling and Consumer Service, pp. 1-12.

Prayag, G. & Ryan, C. (2012). Antecedents of tourists’ loyalty to Mauritius: The role and influence of destination. Journal of Travel Research, 51(3): 342– 356.

Parasuraman, A., Zeithaml, V.A., Berry, (1988), SERVQUAL: A Multiple-Item Scale for Measuring Customer Perceptions of Service Quality, Journal of Retailing, 12-40.

Rundle. The. & R. Benett.(2002). A Brandfor All seasons. Journal of product and  Tourism Management, 26, 549 – 560.

Sun, Lucia (Bongran)., &. Ghiselli,. Richard F.(2010).Developing a Conceptual Model of Brand Equity in the Hotel Industry Based on Aaker’s Perspective, Journal of Quality Assurance in Hospitality& Tourism, 11,147–161.

Sharpley, J. and Richard (1997), "Rural Tourism: and Introduction", PN.4.

Uslu. A and Durmus .B and Kolivar .B.K. (2013). Analyzing the brand equity of airlines services: Comparing the Japanese and Turkish perspectives. Procedia-social and Behavioral Sciences. Vol. 99. PP. 446-454.

Woodward, T. (2000), Using brand awareness and brand image in tourism channels of distribution, Journal of Vacation Marketing; 6(2); 119-130.

Xu, Bill Jing., & Chan, Andrew. (2010). A conceptual framework of hotel experience and customer-based brand equity some research questions and implications, International Journal of Contemporary Hospitality Management, 22(2), 174-193.

Yoo, B., Donthu, N., & Lee, S. (2000). An Examination of Selected Marketing Mix Elements and Brand Equity. Journal of Marketing Research, 24, 258-270.

Yoo, B. and N. Donthu (2001), “Developing and Validating a Multidimensional Consumer-Based Brand Equity Scale”, Journal of Business Research 52 (1), 1–14.

Zeithaml, V.A. (1988), Consumer perceptions of price, quality, and value: a meansend model and synthesis of evidence, Journal of Marketing, 52 (3). 2-22.

Zhang. H and Xiaoxiao .F. Cai. L.A and Lu. L. (2014). Destination Image and Tourist Loyalty: A Meta- Analysis. Tourism Management. Vol. 40. PP. 213-223.