بررسی و تحلیل مسئولیت پذیری اجتماعی کارکنان شهرداری اردبیل با تاکید بر مدیریت زمان و مدیریت استراتژیک منابع انسانی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار ګروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشګاه محقق اردبیلی

2 دانشجوی دکتری دانشګاه محقق اردبیلی

3 کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشګاه تبریز

چکیده

امروزه در برخی از بخش‌های سازمان شهرداری مواردی از کاهش مسئولیت‌پذیری و یا نقصان در پذیرش مسئولیت-های کارکنان در انجام امور محوله مشاهده می‌شود. فلذا این تحقیق جهت بررسی و تحلیل مسئولیت‌پذیری کارکنان با تاکید بر مدیریت زمان و مدیریت استراتزیک منابع انسانی به انجام رسیده است. پژوهش حاضر به لحاظ ماهیت از نوع کاربردی و از جهت نوع روش، توصیفی و همبستگی می‌باشد. جامعه پژوهش حاضر را کلیه کارکنان سازمان شهرداری اردبیل تشکیل می‌دهد که تعداد آنها برابر 1207 نفر می‌باشد. جهت تعیین حجم نمونه از جدول مورگان استفاده شده که در نتیجه آن 291 نفر به صورت تصادفی مورد پرسشگری قرار می گیرند. به منظور گردآوری داده-های مورد‌نیاز، از پرسشنامه مسئولیت‌پذیری هاریسون گاف، پرسشنامه مدیریت زمان مسیحایی و پرسشنامه مدیریت استراتژیک منابع انسانی هانگ و چانگ استفاده شد. برای تحلیل فرضیات از معادلات رگرسیون ساده و چندگانه در قالب نرم‌افزارSpss استفاده شد. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد، مدیریت زمان و مدیریت استراتژیک منابع انسانی در میزان مسئولیت‌پذیری کارکنان تاثیر مثبت معنی‌داری دارد. همچنین ضریب بتا نشان می‌دهد که مدیریت زمان 37/0 و مدیریت استراتژیک منابع انسانی 59/0 از تغییرات مربوط به میزان مسئولیت‌پذیری کارکنان را پیش‌بینی می‌کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigating and analyzing social accountability of employees Ardabil Municipality with emphasis on time management and strategic management of human resources

نویسندگان [English]

  • mohammadhasan yazdani 1
  • Ebrahim Alipour 2
  • sepideh pourabdolali 3
1 Associate Professor of Geography Department and Urban Planning of Mohaghegh Ardabili University
2 PhD student at Ardebili mohageg university
3 Master of Geography and Urban Planning, Tabriz University
چکیده [English]

Municipality organization is one of the most wide and important urban organization as custodian for urban affairs which has a direct relationship with the citizens. Today, some cases of responsibility reduction and/or lack of acceptance of staff liability for accomplishing tasks in some parts of this organization are seen. Therefore, this research has been done for investigating and analyzing employees’ accountability with emphasis on the time management and strategic management of human resources. In terms of nature is practical and its method is descriptive-correlation. The statistical population of the research includes all employees of Ardabil Municipality that their number is equal to 1207. Morgan table is used in order to determine the sample size and volume whereupon 291 people have been questioned randomly. In order to collect the required data Harrison Gap’s accountability questionnaire, Christian time management questionnaire and Hang-Chang’s questionnaire of strategic management of human resources were used. Simple and multiple regression equations in the form of SPSS software was used for analyzing the assumptions. The findings of this research indicate that time management and strategic management of human resources has a significant and positive effect on the employees’ accountability rate. Beta coefficient also indicates that the time management and strategic management of human resources predict 0/37 and 0/59 variations in accountability rate of employees, respectively.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Accountability
  • strategic management of human resources
  • time management
  • Ardabil Municipality

افجه، اکبر(1388)، اثر هماهنگی استراتژیک بین استراتژی منابع انسانی، استراتژی سرمایه انسانی و استراتژی رفتار سازمانی بر عملکرد سازمان، فصلنامه مطالعات مدیریت صنعتی، سال ششم، شماره 15، صص 91-87.

اکبریان، مجتبی(1392)، همراستا­سازی مدل تعالی کیفیت اروپایی و مدیریت استراتژیک برای رسیدن به بهبود عملکرد، مقاله2، دوره اول، شماره 2.

بهرامی، سوسن؛ رجایی‌پور، سعید؛ آقاحسینی، تقی و بختیار نصرآبادی، حسنعلی (1390)، تبیین رابطه کارکردهای مدیریت استراتژیک منابع انسانی و نوآوری فنی در دانشگاه‌های دولتی استان اصفهان،  پژوهش‌نامه مدیریت تحول، سال سوم، شماره 6، صص 96- 115.

پورولی، بهروز (1387)، بررسی عوامل مؤثر بر جلوگیری از تخلف کارکنان شاغل در نظام اداری. پایان‌نامه کارشناسی ارشد. تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.

حبیبی، نوید؛ وظیفه دوست، حسین و جعفری، پریوش(1395)، مولفه­های ارتقای مسئولیت­پذیری اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی، فصلنامه پژوهش و برنامه­ریزی در آموزش عالی، دوره 22، شماره 2، صص 145- 125.

رضایی دولت­آبادی، حسین؛جوشیار نجف­آبادی، لیلا؛ خزائی­پور، جواد و وریج کاظمی، رضا(1392)، تحلیل تاثیر مسئولیت اجتماعی شرکتی بر تصویر نمادین تصویر عملکردی و وفاداری برند، نشریه مدیریت بازرگانی، شماره 2.

رنگریز، حسن(1394)، بومی­سازی مدل مفهومی و رفتاری مدیریت استراتژیک منابع انسانی، فصلنامه علوم رفتاری، سال دوم، شماره 13.

صالحی کردآبادی، سجاد و ثابت، سمیه (1392)، رابطه بین مدیریت راهبردی منابع انسانی و سرمایه فکری،فصلنامه پژوهش های مدیریت منابع انسانی، سال پنجم، شماره 1.

صلواتی، عادل؛ رستمی نوروز­آباد، مجتبی و رحمانی نوروز­آباد، سامان(1392)، اخلاق حرفه­ای و مسئولیت­پذیری اجتماعی در صنعت هتلداری، مجله مطالعات مدیریت گردشگری، سال سوم، شماره 11، صص113-101.

قلی‌پور، آرین (1390)، مدیریت منابع انسانی، انتشارات سمت، تهران.

کوهی، کمال(1395)، بررسی تاثیر سلامت سازمانی بر مسئولیت­پذیری اجتماعی(مورد مطالعه: کارکنان دانشگاه تبریز)، فصلنامه توسعه اجتماعی، دوره 10، شماره 4، صص58-33.

نصیری­پور، امیر­اشکان؛ طیبی، سید­جمال­الدین و حب، منصوره(1391)، رابطه ارائه تسهیلات رفاهی با مسئولیت­پذیری کارکنان در مراکز بهداشتی و درمانی شهرستان نور، مجله مدیریت، سال چهارم، شماره 11، صص25-12.

Aluchna ,  M. (2010). Corporate social responsibility of the top ten; examples taken  from the Warsaw Stock Exchange. Social Responsibility Journal , 6 (4), 611-626.

Bonn ,Ingrid (2012), IMPROVING STRATEGIC THINKING :A MULTILEVEL APPROCH ,Emerald ,vol.26,5,No.336-354

Cladellas, Ramon. (2008). Lack of time management as a psychosocial work risk. Intangible Capital. Vol 4, No. 4.p 255-280.

IGBOKWE-IBETO, Uchechi, Igbon & Justine, Chinyeaka. (2012). Enhancing employee performance in Nigeria through efficient time management frameworks. Asian Economic and Financial Review.

Vander, H., & Angela. (٢٠١٠). Making sense of corporate social responsibility: Exploring organizational processes and strategies. Journal of Cleaner Production, (١٨), ١٧٨٧-١٧٩٦.

 

Ubius, U., & Alas, R. (٢٠٠٩). Ruth alas organizational culture types as predictors of corporate social responsibility. Engineering Economics, (٦١), ٩٠-٩٩.

Apaydin & Bascan structural Ercan (2010). “Equation Model Analysisof Turkish School Managers Views on Social Responsibility. Procedia Social andBehavioral Science, 2: 5590-5598.

 

Bamel, N , Bamel, U, Sahay, V., Thite, M., (2014), Usage, benefits and barriers of human resource information system in universities. journal of information and knowledge management

systems, Vol. 44, No. 4, pp. 519-536, www.emeraldinsight.com/0305-5728.htm

 

Barracloug simon & Martha Morrow (2012).“A Grin Contradiction: The Practice and Consequences of Corporate Social Responsibility  by British American Tobacco in Malaysia”Social Science & Medicine, 66: 1784-1796.

 

Chen CJ, Huang JW. Strategic human resource practices and innovation performance -The mediating role of knowledge  management capacity. Journal of Business Research 2009; 62(1): 104-14.

 

Collins CJ , Clark KD. Strategic human resource practices, top management team social networks, and firm performance: the role of human resource practices in creating organizational competitive advantage. Academy of Management Journal 2003; 46(6): 740-51.

 

Ferris GR, Buckley MR, Allen GM. Promotion systems in organizations. Human Resource Planning 1992; 15(3): 47-68.

 

Golob, Ursa & Jenifer L. Bartlett (2007). “Communicating about Corporate Social Responsibility: A Comparative Study of CSR Reporting in Australia and Slovenia”. Public Relations Review, 33: 1-9.

 

Saleem I., (2012), Impact of adopting HRIS on three tries of HRM Evidence from Developing Economy, Business Review, 7(2): 96-105.

 

Shiri, Shammy, (2012), Effectiveness of Human Resource Information System on HR Functions of the Organization-A Cross Sectional Study. US-China Education Review A 9, 830-839.

 

Vasilescu,  Ruxandra; Cristina Bama, Manuela Epure & Claudia Baicu (2010). “Developing  University Social Responsibility: A Model for the Challenges of the New Civil Society”. Procedia Social and Behavioral Science, 2: 4177-4188.