تحلیل عملکرد مدیریت شهری با تاکید بر رویکرد حکمروایی خوب (مطالعه موردی: شهر بهشهر)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

جغرافیای انسانی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران

چکیده

تغییر رویکرد در مدیریت شهری و اهمیت بیش از پیش نقش کنشگران مختلف و شهروندان در عرصه امور شهری، موجب تغییر در رویکرد مدیریت شهری شده است و مدیریت متمرکز و دستوری به مدیریت پایین به بالا و مشارکت‌پذیر که در آن به همکاری بین کنشگران عرصه شهری پای می‌فشارد، تاکید شده است. در پژوهش حاضر به منظور تحلیل عملکرد مدیریت شهری، با رویکرد حکمروایی خوب و با توجه به شاخص‌های آن پرداخته شد. به همین منظور برای ارزیابی رویکرد حکمروایی، از آزمون‌های آماری (T تک نمونه‌ای و آزمون Friedman) استفاده گردید. جامعه مورد بررسی شامل دو گروه شهروندان و متخصصین بوده است. روش گردآوری داده از طریق پرسشنامه برای هریک از دو گروه تهیه گردید و بر اساس طیف لیکرت به جمع‌آوری نظرات پرداخته شد. از پرسشنامه شهروندان به منظور سنجش سطح حکمروایی و از داده‌های حاصل از پرسشنامه متخصصین درجهت شناخت قابلیت‌ها و ظرفیت در عرصه مدیریت شهری برای ارائه راهبرد بر اساس مدل SWOT بهره‌گیری شد. نتایج به‌دست آمده نشان می‌دهد، سطح حکمروایی خوب در محدوده مورد مطالعه از میانگین متوسط (استاندارد) پایین‌تر بوده و نتایج حاصل از مدل SWOT هم برای افزایش عملکرد مدیریت شهری با استراتژی تدافعی درجهت توسعه مشارکت‌های مردمی در اولویت قرار گرفته است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analyzing the performance of urban management with an emphasis on good governance   (Case study: Behshahr City)

نویسندگان [English]

  • hossein yadollahnia
  • Hasan Esmaeilzadeh
Human Geography, Faculty of Earth Sciences, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran
چکیده [English]

By changing the approach in urban management and the increasing importance of the role of various actors and citizens in the field of urban affairs, it has changed the approach of urban management, and centralized and command-oriented management to low-up and participatory management where cooperation between actors The urban area is underlined. In the present study, we aimed to analyze the performance of urban management, with a good governance approach and with regard to its indicators. For this purpose, the statistical tests (single sample T and Friedman test) were used to assess the governing approach. The study population consisted of two groups of citizens and specialists. The data collection method was prepared by a questionnaire for each of the two groups and based on the Likert spectrum, the comments were considered. The citizens 'questionnaire was used to assess the level of governance and the data from experts' questionnaires to identify capabilities and capacity in the field of urban management to provide a strategy based on the SWOT model. The results show that the level of good governance in the study area is lower than the average (standard), and the results of the SWOT model for increasing the performance of urban management with a defensive strategy in favor of the development of popular participation in priority Is located.

کلیدواژه‌ها [English]

  • performance
  • urban management
  • Good Governance
  • Behshahr
  1. ایمانی جاجرمی، حسین، (1382)، حکمروایی شهری و پژوهش شهری، فصلنامه مدیریت شهری، شماره 15 و 16، پاییز و زمستان 1382، صص 59- 52.
  2. آدینه وند، علی اصغر، حاجی زاده، مریم، قدمی، مصطفی، (1392)، بررسی عملکرد شهرداری در چهارچوب حکمرانی خوب شهری (نمونه مورد مطالعه: شهر بابلسر)، فصلنامه مدیریت شهری، شماره 31، بهار و تابستان 1392، صص 64- 41.
  1. برنامه آمایش استان مازندران، (1388)، مطالعات تحلیل و وضعیت و ساختار، تحلیل زمین شناسی و منابع معدنی- ارزیابی منابع و قابلیت اراضی استان مازندران، گروه منابع طبیعی و محیط زیست، نشریه شماره 8، دفتر برنامه و بودجه استان مازندران.
  2. سرشماری عمومی نفوس و مسکن، مرکز آمار ایران، 1395.
  3. سعیدنیا، احمد، (1392)، مدیریت شهری، انتشارات سازمان شهرداری ها و دهیاری های کشور، چاپ پنجم، بهار 1392.
  4. نصیری، اسماعیل، (1394)، ارزیابی ملکرد ناحیه محوری بر کارآمدی حکمروایی مطلوب شهری، مطالعه موردی منطقه 4 شهر تهران، مجله پژوهش و برنامه­ریزی شهری، سال ششم، شماره 21، صص 156- 139.
  5. Ayre, g. Callway, r, (2005), Governance for Sustainable Development: A Foun Dation for the Future, lll Upstarted Earthscan.
  6. UNDP  (1997),  "Defining  Core  Characteristics  of  Good  Governance",  United  Nations Development  Programme,  Management Development and Governance Division, Strengthening Capacity for People-Centred Development, UNDP, New York.
  1. پاپلی یزدی، محمد حسین؛ رجبی سناجردی، حسین، 1392، نظریه های شهر و پیرامون، انتشارات سمت، چاپ هشتم.
  2. توکلی­نیا، جمیله، نورمحمدی، مهدی، (1387)، نگرشی بر عملکرد شورای شهر در مدیریت شهری، ماهنامه شهرداری ها، سال نهم، شماره 92، صص 78- 72.
  1. طبیبی، محمدرضا، حسینی، ابوالحسن، رضایی، تیمور، (1394)، ارزیابی شاخص های حکمرانی خوب شهری در شهرهای مقصد گردشگری به روش IPA (مطالعه موردی: شهر تنکابن)، فصلنامه گردشگری شهری، دوره 2، شماره 3، پاییز 1394، صص 231- 219.
  2. لاله پور، منیژه، (1386)، حکمروایی شهری و مدیریت شهری در کشورهای درحال توسعه، فصلنامه جستارهای شهرسازی، شماره نوزدهم و بیستم، بهار 1386.
  1. عظیمی آملی، جلال، جمع دار، اکبر، (1395)، «بازآفرینی بافت های فرسوده شهری با تاکید بر الکوی حکمروایی خوب (نمونه موردی: محله ونک، منطقه 3 تهران)»،فصلنامه جغرافیا (برنامه ریزی منطقه ای)، سال هفتم، شماره 1، زمستان 1395، صص 99- 85.
  2. صالحی، رضا، نعمتی، مرتضی، امان پور، سعید، (1393)، بررسی سازوکار تاثیرگذاری شاخص های سرمایه اجتماعی در حکمروایی کطلوب شهری با استفاده از Amos مطالعه موردی: شهر نسیم شهر، مجله علمی- پژوهشی برنامه ریزی فضایی (جغرافیا)، سال چهارم، شماره اول، بهار 1393، صص 24- 1.
  3. رهنما، محمدرضا، اسدی، رضا، (1394)، تعیین وضعیت شاخص­های حکمروایی خوب شهری در شهر مشهد، مجله مطالعات و پژوهش­های شهری و منطقه­ای، سال پنجم، شماره بیست و یکم، صص 162- 143.
  4. مشکینی، ابوالفضل، پورموسوی، سید موسی، موذن، سهراب، (1393)، ارزیابی الگوی مدیریت محله مبتنی بر شاخص های حکمروایی مطلوب شهری (مطالعه موردی: محله اوین، تهران، فصلنامه علمی- پژوهشی مطالعات شهری، شناره ششم، بهار 1392، صص 42- 31.
  1.  Isa Baud, R. Dhanalakshmi, (2006), Governance in urban environmental management: Comparing accountability and performance in multi-stakeholder arrangements in South India, accepted 12 November 2006 Available online 23 February 2007.
  2. James Meadowcroft, (2016), Who is in Charge here? Governance for Sustainable Development in a Complex World, Journal of Environmental Policy & Planning, Vol. 9, Nos. 3-4, September –December 2007, 299– 314.
  3. Peter Blunt, (1995), Cultural relativism, ‘good’ governance and sustainable human development, PUBLIC ADMINISTRATION AND DEVELOPMENT, VOL. 15, 1-9 (1995).
  4. Rosenau, J. 2003. Distant Proximities: Dynamics beyond Globalization. Princeton, NJ and Oxford: Princeton University Press.
  5. Tomás J.  Usón, Carolin  Klonner, Bernhard  Hofle, (2016), Using  participatory  geographic  approaches  for  urban  flood  risk  in Santiago  de  Chile:  Insights  from  a  governance  analysis, Environmental  Science  &  Policy  66  (2016)  62–72.
  6. UN- HABITAT, (2004), Urban Governance Index,Conceptual Foundation and Field Test Report, August 2004, Global Campaign on Urban Governance Global Urban Observatory.
  1. UNDP, (2002), Overview of Decentralisation Worldwide: A Stepping Stone to Improved Governance and Human Development, International Conference on Decentralisation Federalism: The Future of Decentralizing States?, 25–27 July 2002, Manila, Philippines.
  2. UN-Habitat. (2015), Unpacking Metropolitan Governance for Sustainable Development, United Nations Human Settlements Program (UN-Habitat), Sector Project “Sustainable Development of Metropolitan Regions.
Verena Baerenbrinker, (2011), Sustainable development using urban governance instruments, Baerenbrinker, Verena (2011) Sustainable development using urban