آئیژ عزمی جغرافیا و روابط انسانی 2645-3851 3 3 2021 01 20 An analysis of the physical expansion of Kermanshah using Landsat satellite images تحلیلی بر گسترش کالبدی شهر کرمانشاه با استفاده از تصاویر ماهواره ای لندست 149 167 122956 FA علیرضا شیخ الاسلامی استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد، ایران. میلاد نوروزی دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد، بروجرد، ایران امان اله احمدی دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد، بروجرد، ایران Journal Article 2020 12 16 In the present study, it has been tried to show the land use changes and physical development of Kermanshah in the period 1990 to 2019 and the forecast until 2030. In this research, satellite images and analysis in ENVI, IDRISI, and LCM models, as well as GIS software have been used. Then, using the Markov chain, the growth of the city until 2030 was predicted. The results of the research after preparing the land use map and analysis showed that the area of urban and residential land has increased from 66.24 square kilometers in 1990 to 84.67 square kilometers in 2000, which indicates that a growing trend It was fast. This land use has grown relatively rapidly between 2000 and 2010, so that in this ten-year period with 10.86 square kilometers, physical growth has increased from 84.67 to 95.53 square kilometers. Also, during the years 2010 to 2019, with about 4.17 square kilometers, physical growth has increased from 95.53 to 99.75 square kilometers. The results show that the trend of urban and residential land use change in the 29-year period from 1990 to 2019, has increased by 33.5 square kilometers, which is a significant growth. The results showed that in 2030, about 9 square kilometers of urban and residential land will be added. Also, in the mentioned period, the trend of population growth and directions of city development and obstacles to the physical development of the city have been studied. در پژوهش حاضر سعی شده است تغییرات کاربری اراضی و توسعه کالبدی شهر کرمانشاه در بازه زمانی 1990 تا 2019 و پیش بینی تا سال 2030نشان داده شود. در این پژوهش از تصاویر ماهواره ای و تجزیه و تحلیل در نرم افزارهای ENVI، IDRISI، و به کار گیری مدل LCM ,همچنین نرم افزارGIS استفاده شده است. در ادامه با استفاده از زنجیره مارکوف به پیش بینی رشد شهر تا سال 2030 پرداخته شد. نتایج پژوهش پس از تهیه نقشه کاربری اراضی و تجزیه و تحلیل بیانگر این موضوع بود که مساحت اراضی شهری و مسکونی از 24/66 کیلومترمربع در سال 1990 به 67/84 کیلومترمربع در سال 2000 افزایش یافته است که بیانگر این است که روند رو به رشد سریعی داشته است. این کاربری در حدفاصل سال‌های 2000 تا 2010 نیز رشد نسبتا سریعی داشته است به طوری که در این دوره ده ساله با 86/10 کیلومترمربع رشد فیزیکی از 67/84 به 53/95 کیلومترمربع افزایش داشته است. همچنین در طی سال‌های 2010 تا 2019 نیز با حدود 17/4 کیلومترمربع رشد فیزیکی از 53/95 به 75/99 کیلومترمربع افزایش یافته است. نتایج نشان می دهد روند تغییرات کاربری اراضی شهری و مسکونی در بازه زمانی 29 ساله از سال 1990 تا 2019، 33.5 کیلومترمربع افزایش یافته است که رشد قابل توجهی می‌باشد.نتایج نشان داد در سال 2030 حدود 9 کیلومتر مربع به اراضی شهری و مسکونی اضافه خواهد شد. همچنین در بازه زمانی مذکور روند رشد جمعیت و جهات توسعه شهر و موانع توسعه فیزیکی شهر مورد بررسی قرار گرفته است. https://www.gahr.ir/article_122956_1bc716a1763110da3eb1af867de718a8.pdf