آئیژ عزمی جغرافیا و روابط انسانی 2645-3851 مقالات آماده انتشار 2025 10 19 Feasibility Study of Using smart Urban Technologies with Emphasis on Improving the Quality of Life (Case study: Urmia city) امکان سنجی استفاده از فناوری های هوشمند شهری با تأکید بر ارتقأ کیفیت زندگی (نمونه موردی: شهر ارومیه) 232530 10.22034/gahr.2025.551823.2608 FA اصغر عابدینی گروه شهرسازی، دانشکده معماری، شهرسازی و هنر، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران 0000-0002-8910-1830 حسن حسین زاده گروه شهرسازی، دانشکده معماری، شهرسازی و هنر، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. فرزام زارع افشرد گروه شهرسازی، دانشکده معماری، شهرسازی و هنر، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. Journal Article 2025 10 08 This study aims to assess the potential role of smart urban technologies in enhancing citizens’ quality of life, with a particular focus on the case of Urmia city. The significance of this topic lies in the fact that contemporary cities face extensive challenges such as rapid population growth, increasing pressure on infrastructure, and the growing demand for sustainable services. Smart technologies can serve as effective tools to improve urban well-being and livability. Methodologically, this research is applied in nature and adopts a quantitative, descriptive–analytical approach. Data were collected through questionnaires administered to residents of Urmia and analyzed using the Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) technique via SmartPLS software. In addition, the Importance–Performance Matrix Analysis (IPMA) was employed to identify policy priorities.<br /> The findings revealed that among the various dimensions of the smart city concept, smart transportation, environmental quality, ICT infrastructure, and urban safety have significant positive effects on improving the quality of life, whereas smart governance and waste management did not exhibit notable impacts. The IPMA results further indicated that although transportation and environmental quality are of high importance, their current performance levels are relatively low and thus should be prioritized in policy-making. Overall, the results provide valuable insights for urban managers and policymakers, helping them to focus on critical domains and effectively enhance the quality of life of urban residents. این پژوهش با هدف امکان‌سنجی نقش فناوری‌های هوشمند شهری در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان، با تمرکز بر مطالعه موردی شهر ارومیه انجام شد. اهمیت این موضوع از آن جهت است که شهرهای امروزی با چالش‌های گسترده‌ای مانند رشد جمعیت، فشار بر زیرساخت‌ها و نیاز به خدمات پایدار مواجه‌اند و فناوری‌های هوشمند می‌توانند به‌عنوان ابزاری کارآمد در بهبود رفاه و زیست‌پذیری شهری ایفای نقش کنند. از نظر روش‌شناسی، پژوهش حاضر کاربردی و کمی با رویکرد توصیفی–تحلیلی است. داده‌ها از طریق پرسشنامه در میان شهروندان ارومیه گردآوری و با روش مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) در نرم‌افزار SmartPLS تحلیل شدند. همچنین برای تعیین اولویت‌های سیاستی از تحلیل اهمیت–عملکرد (IPMA) استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که از میان ابعاد مختلف شهر هوشمند، حمل‌ونقل هوشمند، کیفیت محیط زیست، زیرساخت‌های ICT و امنیت شهری تأثیر معناداری بر بهبود کیفیت زندگی دارند؛ در حالی‌که حکمروایی هوشمند و مدیریت پسماند اثر قابل توجهی نشان ندادند. تحلیل IPMA نیز بیانگر آن بود که حمل‌ونقل و محیط زیست هرچند اهمیت بالایی دارند، اما عملکرد فعلی آن‌ها پایین است و باید در اولویت سیاست‌گذاری قرار گیرند. این نتایج می‌تواند راهنمایی مؤثر برای مدیران شهری در جهت تمرکز بر حوزه‌های بحرانی و بهبود کیفیت زندگی شهروندان باشد.