آئیژ عزمی جغرافیا و روابط انسانی 2645-3851 9 2 2026 06 22 The Age of Conflicts: Geopolitical Turning Points – A Critical Analysis of Thierry de Montbrial’s Thought عصر منازعات: تحولات سرنوشت‌ساز ژئوپلیتیکی– خوانشی انتقادی از اندیشه‌های ییِری دو مونتبریال 521 538 240987 10.22034/gahr.2026.547831.2597 FA سالم القاسمی دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه شیراز 0009-0004-8452-7105 سید یوسف قرشی دانشیار بخش علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، ایران. هال گاردنر استاد علوم سیاسی، آکادمی ژئوپلیتیک پاریس، پاریس. فرانسه Journal Article 2025 09 17 Thierry de Montbrial, founder and President of the French Institute of International Relations (IFRI) since 1979, in his influential book The Age of Conflicts, seeks to construct an innovative framework for the study of international relations by linking classical geopolitical theories with the pressing challenges of the twenty-first century. Drawing on the intellectual legacies of Mackinder, Mahan, and Spykman, Montbrial expands the scope of analysis beyond state-centric paradigms to include economic, social, technological, and security dimensions, while emphasizing the enduring relevance of geographical determinants. His main contribution lies in combining historical reflection with forward-looking analysis, thereby providing multidimensional tools for interpreting contemporary dynamics such as the rise of non-state actors, hybrid threats, and shifting power alignments. Nevertheless, Montbrial’s approach is not without limitations: its predominant macro-level orientation risks underestimating the role of local actors, social movements, and cultural–identity factors in shaping conflict trajectories. From this perspective, The Age of Conflicts simultaneously functions as both a valuable guide to the complexities of modern geopolitics and a stimulus for critical debate and theoretical rethinking. Rather than offering closure, the work opens new avenues for inquiry into the uncertain future of global order. ییِری دو مونتبریال، بنیان‌گذار و رئیس مؤسسه فرانسوی روابط بین‌الملل (IFRI) از سال ۱۹۷۹، در کتاب مهم خود با عنوان عصر منازعات می‌کوشد با پیوند دادن نظریه‌های کلاسیک ژئوپلیتیک با تحولات و چالش‌های قرن بیست‌ویکم، چارچوبی نوین برای مطالعه روابط بین‌الملل ارائه کند. وی با الهام از اندیشه‌های مک‌ایندر، ماهان و اسپایکمن، در عین توجه به پویایی‌های اقتصادی، اجتماعی، فناورانه و امنیتی معاصر، بر ضرورت بازاندیشی در بنیان‌های جغرافیای سیاسی تأکید دارد. نقطه قوت تحلیل مونتبریال در رویکرد آینده‌نگرانه، استفاده از مدل‌های چندبعدی و تلاش برای تطبیق ابزارهای نظری با واقعیت‌های جهانی از جمله ظهور بازیگران غیردولتی و تهدیدات ترکیبی است. با این حال، غلبه دیدگاه کلان‌نگر و تمرکز بر قدرت‌های جهانی موجب کاستی‌هایی در تحلیل نقش بازیگران محلی، جنبش‌های اجتماعی و ابعاد فرهنگی–هویتی منازعات شده است. از این منظر، عصر منازعات هم‌زمان منبعی ارزشمند برای فهم پیچیدگی‌های ژئوپلیتیکی معاصر و بستری برای نقد و بازاندیشی در نظریه‌پردازی روابط بین‌الملل به شمار می‌آید. این اثر بیش از آنکه یک پایان باشد، نقطه آغاز پرسشگری تازه درباره آینده نظم جهانی است. https://www.gahr.ir/article_240987_b519376de5eb797ee9a7391255d8ec31.pdf