آئیژ عزمی جغرافیا و روابط انسانی 2645-3851 9 2 2026 06 22 Future Studies The Role of Urban Management in Realizing Urban Resilience Case Study: Ahvaz City آینده پژوهی نقش مدیریت شهری در تحقق تاب آوری شهری مطالعه موردی: شهر اهواز 571 595 251614 10.22034/gahr.2026.528836.2503 FA ابراهیم مهدوی نصر دانش‌آموخته کارشناسی ارشد،گروه جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز، اهواز، ایران آزاده امیری استادیار گروه جغرافیا، واحد اهواز،دانشگاه آزاد اسلامی ،اهواز ،ایران . Journal Article 2025 06 07 The city of Ahvaz, as one of the largest cities in Iran, has always faced numerous economic, social, environmental, and infrastructural challenges. These challenges have severely affected Ahvaz's urban resilience to crises, making it more necessary than ever for the city management to examine and provide comprehensive solutions to increase the city's resilience in the future. In this regard, the purpose of the futures research is the role of urban management in achieving urban resilience of this city. In this regard, the present study, by adopting a futures research approach and with an applied and descriptive-analytical purpose, has examined the role of urban management components in achieving the resilience of the city of Ahvaz. The required data was collected through library resources and questionnaires, and the statistical population consisted of 40 specialists, university professors, managers, and experts active in the fields of urban management, crisis management, and urban planning. Data analysis was performed using the Delphi method and the cross-effects matrix (Mic Mac). The results showed that out of 22 sub-indices, 9 indicators were identified as key factors that have the most impact and the least impact on the future of urban management components in achieving the resilience of Ahvaz city. The results of these studies also showed that in examining the role of urban management in achieving the resilience of Ahvaz city, natural resource management, organizational integration and coordination, legal and regulatory capacity, and promotion of social participation have the greatest impact on resilience, respectively. In general, governance and institutional factors play a pivotal role in increasing urban resilience. These findings provide valuable insights for officials to help improve the state of Ahvaz city's resilience components by making evidence-based decisions. در شهر اهواز، وجود چالش‌های اقتصادی، اجتماعی، محیطی و زیرساختی، تاب‌آوری شهری اهواز را در برابر بحران‌ها به شدت تحت تأثیر قرار داده که این امر نیاز به بررسی و ارائه راهکارهای جامع از سوی مدیریت شهری برای افزایش تاب‌آوری این شهر در آینده را بیش از پیش ضروری می‌سازد. در همین راستا پژوهش حاضر، با اتخاذ رویکرد آینده‌پژوهی و با هدف کاربردی و توصیفی-تحلیلی، به بررسی نقش مؤلفه‌های مدیریت شهری در تحقق تاب‌آوری شهر اهواز پرداخته است. داده‌های مورد نیاز از طریق منابع کتابخانه‌ای و پرسشنامه جمع‌آوری شده و جامعه آماری آن شامل 40 نفر از متخصصان، اساتید دانشگاه، مدیران و کارشناسان فعال در حوزه‌های مدیریت شهری، مدیریت بحران و برنامه‌ریزی شهری است. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از روش دلفی و ماتریس اثرات متقاطع (میک‌مک) انجام شده است. نتایج پژوهش نشان داد که از میان 22 زیرشاخص، 9شاخص به عنوان عوامل کلیدی شناسایی شده‌اند که دارای بیشترین تأثیرگذاری و کمترین تأثیرپذیری در آینده مؤلفه‌های مدیریت شهری در تحقق تاب‌آوری شهر اهواز هستند. همچنین نتایج این مطالعه نشان داد که در بررسی نقش مدیریت شهری در تحقق تاب آوری شهر اهواز ، مدیریت منابع طبیعی، یکپارچگی و هماهنگی سازمانی، ظرفیت قانونی و نظارتی و ارتقاء مشارکت اجتماعی به ترتیب بیشترین تأثیر را بر تاب‌آوری دارند. به طور کلی، عوامل حکمرانی و نهادی نقش محوری در افزایش تاب‌آوری شهری ایفا می‌کنند. این یافته‌ها بینش‌های ارزشمندی را برای مسئولان فراهم می‌آورد تا با اتخاذ تصمیمات مبتنی بر شواهد، به بهبود وضعیت مولفه‌های تاب‌آوری شهر اهواز یاری رسانند. https://www.gahr.ir/article_251614_3842be1508db6967e113f4cd6a20dc9d.pdf