Women's perspectives and experiences in women-friendly cities: an international survey

Nasiri, Pariya; Mohammadi, Alireza; Rahmati, Mansour; Ghafarigilandeh, Ata

doi:10.22034/gahr.2024.470801.2218

Women's perspectives and experiences in women-friendly cities: an international survey

Document Type : thesis

Authors

Pariya nasiri ¹

Alireza Mohammadi ²

mansour rahmati ³

Ata ghafarigilandeh ⁴

¹ Department of Geography and Urban Planning, Faculty of Social Sciences, Mohaghegh Ardabil University, Iran, Department of Geography Sciences, Mohaghegh Ardabil University, Iran

² DepartmeUniversity of Mohaghegh Ardabili., Ardabil,

³ Corresponding author, Associate Professor, Department of Geography and Urban and Rural Planning, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran. , Faculty of Social Sciences, Department of Geography ,Ardabil, Iran

⁴ Department of Geography Sciences,University of Mohaghegh Ardabili, Iran

10.22034/gahr.2024.470801.2218

Abstract

This research examines the views and experiences of women in women-friendly cities and its purpose is to analyze the factors affecting the desirability of the urban space for this group. A women-friendly city means a suitable and desirable space for the social life of women in social, cultural, legal, physical and health dimensions. The current research is based on basic research and documentary sources, collecting information on women's views, and finally using analytical-descriptive method. The results show that key factors such as security, accessibility, variety of uses, attractiveness of space and proper treatment of women affect urban desirability. Creating women-friendly cities not only leads to increased security and accessibility in public spaces, but also helps to improve their quality of life and mental health.In recent years, attention has been paid to the role of women in sustainable development and urban planning. Various theories including social sustainability, spatial justice and environmental psychology emphasize the importance of designing public spaces considering the needs of women. These theories show that fair access to resources and a sense of security can lead to improving the quality of life and reducing social and gender inequalities. Studying examples of successful cities in this field, such as the cities of America, South Korea and India, shows that the existence of safe spaces and supportive policies significantly improves the quality of life of women. Also, the use of feminist theories as a theoretical framework emphasizes the need to pay attention to gender equality and eliminate structural inequalities.

Keywords

Gender justice, urban space, women'

s experiences, women-friendly city

Subjects

human geography

1. احمدی، قاسم. (1391). ارزیابی انتقادی فمینیسم از منظر اخلاقی، پژوهش نامه اخلاق، (33)9؛ 136-115.

2. امانی، مجتبی، خزایی، مصطفی، & داورپناه, مسعود. (1398). تحلیلی بر "شهر دوستدار زن" در ایران. جغرافیا و روابط انسانی, 1(4), 50-62.

3. امین‌زاده، بهرام، & روشن، مینا. (1393). ارزیابی روش های سنجش عدالت فضایی در توزیع کاربری اراضی شهری، نمونه موردی: شهر قزوین. معماری و شهرسازی آرمان شهر, 7(13), 243-258.

4. رحمتی، محمدمهدی, & سزاوار, محمد. (1381). ارائه خدمات مالی به زنان : مروری بر تجربیات جهانی. زن در توسعه و سیاست, 1(3), -.

5. سلطانی، لیلا، زنگی آبادی، علی، و نسترن، مهین. (1390). برنامه ریزی شهری در جهت ارتقای هویت ایرانی اسلامی زنان با تاکید بر نقش محله های شهری. مطالعات شهر ایرانی اسلامی، 1(4)، 29-36. SID. https://sid.ir/paper/177396/fa.

6. شجاعی، دلارام، & پرتوی، پروین. (1394). عوامل مؤثر بر ایجاد و ارتقاء اجتماع‌پذیری در فضاهای عمومی با مقیاس‌های مختلف شهر تهران (‌نمونه موردی : فضاهای عمومی دو محله و یک ناحیه در منطقه 7 تهران‌). باغ نظر, 12(34), 93-108..

7. طهری، فضیلت، نسترن، مهین، اجلالی، حسین پرویز. (1400). ارزیابی کیفیت محیط شهر رشت از دیدگاه برنامه‌ریزی شهری تنوع‌گرا (با تأکید بر چهار گروه اجتماعی زنان، توان‌خواهان، سالمندان و کودکان). پژوهش‌های جغرافیای برنامه‌ریزی شهری، 9(3)، 801-833. doi: 10. 2059/jurbangeo.2021.318494.1456..

8. علوی، لیلا. (1400). تحلیلی دیگر از رفتار زیست محیطی زنان: ورود مفهوم نابرابری جنسیتی. جامعه شناسی اقتصادی و توسعه، 10(2 )، 91-110. SID. https://sid.ir/paper/1051649/fa.

9. غیاثوند، احمد. (1394). دنیای زنان در پرتو فضاهای جنسیتی شهری مدرن. توسعه محلی (روستائی-شهری) ،7(2)، 322-299. doi: 10. 2059/jrd.2015.60565.

10. فاضلی، نعمت‌الله. ضیاچی، محدثه. (1393). “شهر دوستدار زن معیارهای شهر دوستدار زن از نظر زنان متعلق به و تیپ‌های مختلف اجتماعی تهران.” جامعه‌پژوهی فرهنگی، پژوهشگاه علوم‌انسانی و مطالعات فرهنگی 5 (3): 59–93.

11. فرحزاد، مریم، رفیعیان، مجتبی، کامیابی، سعید، ارغان، عباس. (1399). سنجش ترجیحات حضوری زنان در عرصه‌های عمومی شهر تهران. آمایش محیط، 13(51)، 42-23.

12. قاسمی، فروزان. (1398). بررسی رویکردهای مشارکت و اشتغال زنان بر تکیه بر اقتصاد بومی در جوامع روستایی ایران. جغرافیا و روابط انسانی.1(4), 541-562.

13. گرمسیری نژاد، سروش، خرم بخت، احمدعلی، موغلی، مرضیه. (1400). ارزیابی کیفیت فضاهای عمومی شهری بر مبنای دیدگاه جنسیتی (مطالعه موردی: شهر جدید عالی شهر). مطالعات جامعه‌شناسی، 14(53)، 143-129 doi: 10. 0495/jss.2021.1935157.1359.

14. گروسی، سعیده، و شمس‌الدینی مطلق، محمدحسن. (1392). ادراک عدالت اجتماعی بر حسب میزان دسترسی شهروندان به خدمات شهری (موردشناسی: شهر کرمان). مطالعات جامعه شناختی شهری (مطالعات شهری)، 3(9)، 41-66. SID. https://sid.ir/paper/210344/fa.

15. گلی، علی، قاسم‌زاده، بهنام، فتح بقالی، عاطفه، & رمضان مقدم و اجاری، یاسمن. (1394). عوامل مؤثر در احساس امنیت اجتماعی زنان در فضاهای عمومی شهری (مطالعه ی موردی: پارک ائل گلی تبریز). مطالعات راهبردی زنان, 18(69), 97-136..

16. لینج، کوین. سیمای شهر. ترجمه: دکتر منوچهر مزیتی، انتشارات تهران، 1395.

17. مولایی، محمدمهدی، لطفی، آرزو. (1398). نقش زنان در شکل گیری فضاهای شهری. روان‌شناسی فرهنگی زن (زن و فرهنگ سابق) ،11(42)، 83-75.

18. نادری، سارا. (1392). درآمدی بر روایت زنانه از شهر: کاوشی نظری در خوانش تجربه‌های زنانه از شهر، تهران: انتشارات تیسا.

19. نقدی، اسدالله، دارابی، سارا. (1393). دسترسی زنان به فضاهای شهری (مطالعۀ موردی: زنان شهر ایلام). زن در فرهنگ و هنر،470-461، (4)6، doi: 10.22059/jwica.2014.5602.

20. Abada, N. (2013). Understanding women-friendly cities: distilling elements from UnitedNations designated cities.

21. ABBASZADEH, MOZAFFAR. 2023. “Evaluation of the Effective Components of the Presence of Women in Urban Spaces: The Case Study a Historical Bazaar of Urmia.” Geographical Urban Planning Research (GUPR) 10 (4): 23–40 https://jurbangeo.ut.ac.ir/article_90888.html%0Ahttps://jurbangeo.ut.ac.ir/article_90888_d56a7ee33ebd05dfafaebba9abc82f72.pdf.

22. Behnam Morshidi, H., Quaid Rahmati, S., Ruknuddin Eftekhari, A. R., & Meshkini, A. (2021). The right to the city and the model of participatory planning (an analysis of the social production of urban spaces with an emphasis on large commercial complexes in Tehran). Journal of Geography and Development, 66(20), 1-34. doi: 10.22111/j10.22111.2022.6690.

23. Castillo-Montoya, Milagros. (2016). Preparing for interview research: The interview protocol refinement framework. The Qualitative Report, 21(5), 811-831.

24. Cheliotis, K. (2020). An Agent-Based Model of Public Space Use. Computers, Environment and Urban Systems, 81, 101476.

25. Efe Güney, Mercan, Beste Tuncay, Sıdal Tanrıverdi, Nurseli Şanlı, Hacer Akbudak, and Filiz Ay. 2022. “The Assessment of the Criteria of Social Infrastructure within the Scope of Women-Friendly City Planning Approach: The Example of Çiğli.” Iconarp International J. of Architecture and Planning 10 (2): 800–843. https://doi.org/10.15320/iconarp.2022.225.

26. Fadlia, F., Ramadani, I., & Zalikha, S. N. (2021). Women Friendly Mosque in Banda Aceh: A Study of the Concept of Gender Justice and Gender Planning Perspective. Sawwa: Jurnal Studi Gender, 16(1), 101–120. https://doi.org/10.21580/sa.v16i1.6330.

27. Garcia-Ramon, M. D., Ortiz, A., & Prats, M. (2004). Urban planning, gender and the use of public space in a peripherial neighbourhood of Barcelona. Cities, 21(3), 215–223.

28. Gardner, C. B. (2008). Women and Public Space: Sexual Harassment and Gender Discrimination. University of California Press.

29. Hillier, J. (2012). Shadow of power; translated by Pouladi Kamal. Iran engineers society press, Tehran.

https://doi.org/10.52372/kjps32203

30. Huh, T., & Kim, Y. (2017). Delivering development to gender-conscious communities in s. Korea: What factors matter? Korean Journal of Policy Studies, 32(2), 63–83.

31. Jianga, B. Makb, C. Larsenc, L .Zhongd ,H. (2017). Minimizing the gender difference in perceived safety :Comparing the effects of urban back alley interventions, Journal of Environmental Psychology, Volume51: 117–131.

32. Kalms, N; May Johnson, G & Matthewson, G (2020). What does the ‘new normal’ look like for women’s safety in cities? The Conversqtion Academic rigour, journalistic flair, July 15.Whitzman, C. (2013). Building Inclusive Cities: Women's Safety and the Right to the City. Routledge.

33. Kauser, Z. (2017). Islamic feminism. Islamic Perspective, Vol. 18: 65-84.

34. Ketchum, Alexandra Diva. (2022). “‘Say “Hi” from Gaia’: Women’s Travel Guides and Lesbian Feminist Community Formation in the Pre-Internet Era (1975-1992).” Feminist Media Studies 22 (3): 502–18. https://doi.org/10.1080/14680777.2019.1665569.

35. Kim YH. and Moon, YK. (2008). The Establishment of Policy Paradigm Towards Multi-National/Cultural Society. Seoul: KWDI(Korean Women’s Development Institute).

36. Memela, S. and Maharaj, B. (2018) Refugees, violence and gender: the case of women in the Albert Park area in Durban, South Africa. 29(4): 429-443. Retrieved from Available on https://doi.org/10.1007/s12132-018-9356-1.

37. Molina-Torres, R., Nolasco-Jáuregui, O., Rodriguez-Torres, E. E., Itzá-Ortiz, B. A., & Quezada-Téllez, (2021). A comparative analysis of urban development, economi level, and COVID-19 cases in Mexico City, Journal of Urban Management, 265-274.

38. Moon, YK. and Ma, YH. (2010). The Manual of Women-Friendly City, Seoul: KWDI (Korean Women’s Development Institute).

39. Pitner, R. O. and Man Soo, Y. and Brown, E. (2012) “Making Neighborhoods Safer:Examining Predictors of Residents’ Concerns About Neighborhood Safety.” Environmental Psychology, 32: 43-49.

40. Ramsay, Sholto (2014). ‘The ‘Nirbhaya Kerala’ Project to Inaugurate on Feb 15th’, http://www.karmakerala.com/news/tag/women-safety.

41. Rebernik, N., Szajczyk, M., Bahillo, A., & Goličnik Marušić, B. (2020). Measuring disability inclusion performance in cities using Disability Inclusion Evaluation Tool (DIETool). Sustainability, 12(4), 1378.

42. Shekhar, H., Schmidt, A.J., Wehling, H.-W., (2019). Exploring wellbeing in human settlements - a spatial planning perspective. Habitat Int. 87, 66–74. https://doi.org/ 10.1016/j.habitatint.2019.04.007.

43. Sipahi, E., & Orselli, E. (2019). An Essay on the Concept of Women Friendly City Based on the Turkish Case. Humanities and Social Sciences Review, 1(3), 239–245.

44. Song, HS. and Park, TW. (2013). “Urban Planning Criteria for Women-friendly City by AHP.” Journal of Urban Management 26(4): 361-383.

45. UN Women. (2013). United United Nation Entity for Gender Equality and the Empowerment of Women.

46. Usha (2013). ‘Kochi to be a Women Friendly City’, .

47. Yadav, Asmita, and Rashmi Kumari. (2021). “Women and Social Sustainability: A Critical Parametric Evaluation of Urban Settings in Developing Countries.” IOP Conference Series: Earth and Environmental Science 795 (1). https://doi.org/10.1088/1755-1315/795/1/012003.

48. Zárate, M. R. d. (2014). Managing fear in public space: young feminists’ intersectional experiences through Participatory Action Research." Les cahiers du CEDREF. Centre d’enseignement, d’études et de recherches pour les études feminists, 21, 1-12