اندام، رضا و همکاران، 1394. بررسی موانع توسعه بازیهای بومی و محلی از دیدگاه دانشجویان، پژوهشهای کاربردی در مدیریت ورزشی،(4)2.
باقری، شهلا، نبوی، سید حسین و بهرامی،شجاع (1401). فراتحلیل تأثیر اوقات فراغت بر اخلاق اجتماعی. فصلنامه جغرافیا.12(48).820-837.
بیابانی، سیما. (1401). ارزیابی بنیان های نظری و شناخت چالش های موجود اوقات فراغت در طرح های روستایی. جغرافیا و روابط انسانی. 5(3). 107-120.
پورسلطانی زرندی، حسین، کردلو، حسین و تاری وردی، روح الله(1399). نقش صدا و سیما در افزایش مشارکتهای مردمی در ورزش همگانی: مطالعۀ موردی استان قزوین. مطالعات هنر و رسانه.2(3). 30-11.
پیرعلی، علیرضا و سیادت، سعیده(1392). بررسی راهکارهای غنیسازی اوقات فراغت. کنگرۀ ملی اوقات فراغت و سبک زندگی جوانان. دوره1. 367-376.
تور کلیدسن، ج.(1382). اوقات فراغت و نیازهای مردم. ترجمه: عباس اردکانیان. انتشارات نوربخش، تهران.
تیموری، هادی، فروزان، فرخنده و صفری، علی(1398). الگوی مدیریت اوقات فراغت کارکنان در محل کار با رویکرد ترکیبی، فصلنامۀ مطالعات مدیریت(بهبود و تحول).28(94).84-63.
جعفری، علی و زرگر، طیبه سادات(1401). نقش صدا و سیما در توسعۀ فرهنگ ورزش در دوران کرونا (مورد مطالعه: شهروندان تهرانی. پژوهشهای ارتباطی.
جلالی فراهانی، مجید(1391). مدیریت اوقات فراغت و ورزشهای تفریحی، انتشارات دانشگاه تهران.
رحمتی، سجاد(1399).
موانع توسعه مسابقات ورزشی روستائیان و عشایر (مطالعه موردی جام خوشه چین). پایان نامۀ کارشناسی ارشد. دانشگاه رازی. دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی.
صادقی، رسول و همکاران(1388). نابرابری اجتماعی در حوزه فراغت، فصلنامه علمی-پژوهشی رفاه اجتماعی،10(39). 357-389.
عباسی، جواد(1397).
تاثیر رسانه بر احیای بازیهای بوملی محلی استان قم(مطالعه موردی: مردم شهر قم ). پایان نامۀ کارشناسی ارشد. دانشگاه پیام نور استان تهران. مرکز پیام نور ری.
غفوری، فرزاد، معمارزاده، محمد سعید و علوی، سلمان(1398). تعیین سهم و نقش دستگاههای اجرایی در توسعه ورزش همگانی. پژوهشهای کاربردی در مدیریت ورزشی.8(1). 32-11.
کاشف، میر محمد.(1378). پژوهشی پیرامون بازیهای بومی و محلی آذربایجان غربی. نشریه حرکت.1(2).53-66.
محمودی، آمنه و محمودی میثم(1395). بررسی نقش بازیهای بومی-محلی در آموزش تربیت بدنی مدارس.همایش ملی دستاوردهای نوین تربیت بدنی و ورزش.1-7.
محمودی، آمنه، و محمودی، میثم. (1395). بررسی نقش بازی های بومی و محلی در آموزش تربیت بدنی مدارس. همایش ملی دستاوردهای نوین تربیت بدنی و ورزش. SID. https://sid.ir/paper/829589/fa
مرادی، مهدی، بیات، موسی و پاداش، دنیا(1401). راهکارهای اثربخش جهت حمایت از بازیها و ورزشهای بومی-محلی. مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی. شمارۀ27018815. 1-6.
نقی زاده باقی، علی(1400). شناسایی موانع توسعۀ بازیهای بومی محلی استان اردبیل. پایان نامۀ کارشناسی ارشد. دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل. دانشکدۀ علوم انسانی.
هنرور، افشار، غفوری، فرزاد و ططری حسن گاویار، احسان(1394). الگویابی توسعۀ ورزشهای بومی و محلی در کشور. مطالعات مدیریت ورزشی. 7(13).33-48.
Akbari, H. (2007). “Impact of local games on development of skills in handling for boys 7 to 9 years old”. Journal of motion. Vol.34. pp: 35-43.
Akinemi A. (2009). “Traditional Sports & Games in Nigeria”. National Institute for Sports, Lagos, Nigeria, pp: 230-236.
Gulam, A. (2016). Role of mass media in sports communication. International Journal of Advanced Educational Research, 1(5), 51-53.
Lavega Burgués, P. (2005). “Traditional Sports and Games in 21st Century Europe: Future Challenges, the Culture 2000 project “Play with Your Heart, Share Your Culture” .European Traditional Sports and Games Association.
Papzan, A., Agahi, H., & Shahmoradi, M. (2016). The main components of indigenous and local sports In order to exploit the sustainable rural development. Community Development (Rural and Urban Communities), 8(1), 89-112.
Zeiser, A. (2015). Transmedia marketing: From film and TV to games and digital media. CRC Press.