«وب گاه ژئوتوریسم ایران». بایگانیشده از اصلی در ۱۴ مارس ۲۰۰۹. دریافتشده در ۱ ژوئن ۲۰۰۹.
امری کاظمی، علیرضا. (1391)؛ ژئوتوریسم (زمینگردشگری). انتشارات رهی. تهران.
تهمک، راحله و یمانی، مجتبی و مقصودی، مهران(1400)؛ پتانسیلسنجی توسعة ژئوتوریسم در مناطق پیرامونی شهرهای مناطقخشک (مطالعةموردی:شهرجدیدایوانکی)، پژوهشهای جغرافیای انسانی دوره54، شماره2، تابستان1401؛ صص 767-753.
جعفری، غلامحسن و طاهرخانی، محمد و رضایی، خدیجه(1397)؛ ارزیابی ژئوتوریسم حوضه آبریز قزلاوزن بر اساس روش فاسیلاس، نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، سال بیستم، شماره ،59زمستان 9.ص59-79.
حجازی، سید اسدالله و رسولی، عادل و ایمان زاده، طاها و حیدری، سید عبدالسلام(1402)؛ بررسی توانمندی های ژئوتوریسمی ژئوسایت ها با استفاده از روش کامنسکو.مطالعه موردی:ژئوسایت های شهرستان بوکان، جغرافیا و روابط انسانی، تابستان ،1402دوره ،6شماره ،1صص24.
عابدینی، موسی و شکربهجتی، سمیرا و نظافت، بهروز(1401)؛ ارزیابی توسعه گردشگری پایدار ژئومورفوسایت ها بر اساس روش کومانسکو و پارک ملی (مطالعه موردی: غرب مازندران)، جغرافیا و روابط انسانی، پاییز ،1402دوره ،6شماره ،2صص1.
عباسزاده، امیرعلی و ابراهیمی، عطرین(1399)؛ پتانسیلسنجی ژئوسایتهای مستعد استان چهارمحال و بختیاری با استفاده از روش کامنسکو، جغرافیا و روابط انسانی، بهار ،1399دوره ،2شماره4.
غازی، ایران؛ قدیری، نیلوفر(1390)؛ ارزیابی توانایی های ژئوتوریسمی پارک ملی کویر با استفاده از مدل برنامه ریزی راهبردی فریمن، محیط شناسی، شماره ،60صص67-75.
قربانی، رسول؛ زادولی خواجه، فاطمه؛ زادولی خواجه، شاهرخ (1393)؛ ارزیابی اثرات منفی توسعه گردشگری بر روستاهای جاذب جمعیت (نمونه موردی: روستا کندوان، شهرستان اسکو)، فصلنامه برنامه ریزی منطقه ای، سال ،4شماره ،15صص .103-11
قنواتی، عزتالله؛ کرم، امیر؛ فخاری، سعیده. ( 1391)؛ مروری بر روند تحولات ژئوتوریسم و مدلهای مورداستفاده آن در ایران، جغرافیای سرزمین،34(9) .91-75
قنواتی، عزتالله؛ کرم، امیر؛ فخاری، سعیده. (1393)؛ ارزیابی ژئوکانزرویشن با تأکید بر زمینگردشگری (مطالعه موردی: منطقه دماوند، مجله پژوهشهای کمی ژئومورفولوژی ایران،3(2)؛ 71-89.
کوزهگرکالجی، لطفعلی؛ نوروزی، علی (1401)، گردشگری هنری به مثابه رهیافتی نوین در جذب گردشگران، مجله جغرافیا و روابط انسانی، دوره ،5شماره ،2صص48 .
محمدیان، کلثوم و جاودانی، مهناز(1401)؛ ارزیابی توانمندی های ژئوتوریسمی شهرستان دماوند با استفاده از روش های زوروس و کامنسکو، جغرافیا و روابط انسانی، پاییز ،1402دوره ،6شماره ،2صص33.
مختاری، داود (1394)؛ ژئوتوریسم. چاپ اول، انتشارات دانشگاه تبریز، تبریز.
مختاری، داوود (1389)؛ ارزیابی توانمندیهای اکوتوریستی مکان های ژئومورفیکی حوضه آبریز آسیاب خرابه در شمال غرب ایران با روش پرالونگ. مجله جغرافیا و توسعه. دوره ،8شماره ،18صص 27-52.
Banik, S., & Mukhopadhyay, M. (2020). Model-based strategic planning for the development of community based tourism: A case study of Ayodhya Hills in West Bengal, India. GeoJournal, 87(21349 1365. https://doi.org/10.1007/s10708-020-10314-0.
Bouzekraoui, H., Barakat, A., Touhami, F., Mouaddine, A., & Youssi, M., 2017. Inventory and assessment of geomorphosites forgeotourism development: a case study of BouOulli valley. Journal of AREA, 4, 145-158.
Comanescu, L., Nedelea, A., Dobre, R., 2012. Evaluation of geomorpho- sites in Vistea Valley (Fagaras Mountains-Carpathians, Romania). International Journal of the Physical Sciences 6. pp: 1161-1168.
Da Silva, M. L., Do Nascimento, M. A., Mansur, K. L., 2019. Quantitative Assessments of Geodiversity in the Area of the Seridó Geopark Project, Northeast Brazil: Grid and Centroid Analysis, Geoheritage, 11, pp: 1177–1186.
Bouzekraoui, H.; Barakat, A.; Elyoussi, M.; Touhami, F.; Mouaddine, Hafid, Z. and Zwoliński,Zw., 2018, Mapping geosites as gateways to the geotourism management in Central High-Atlas (Morocco), Quaest Geogr, 37 (1) , 87-102.
Francesca Romana. L., Vittorio. A., Roberto. B., Alberto. C., Nicola. L., 2011. Landscapes and IVine Production Areas. A Geomorphological Herituge, Geoheritage, 3: pp: 221-232.
Hose, T. A., Markovic, S., Komac, B., & Zorn, M. (2011). Geotourism: A short introduction. Acta Geographica Slovenica, 51(2), 339–341. https://doi.org/10.3986/ AGS51301.
Kubalíkova, L. and Kirchner, K., 2016, Geosite and Geomorphosite Assessment as a Tool for
Geoconservation and Geotourism Purposes: a Case Study from Vizovická vrchovina Highland(Eastern Part of the Czech Republic), Geoheritage, 8: 5-14.
Mero, P.; Herrera Franco, G.; Briones, J.; Caldevilla, P.; Domínguez-Cuesta, M. J. and Berrezueta, E., 2018, Geotourism and Local Development Based on Geological and Mining Sites Utilization, Zaruma-Portovelo, Ecuador. Geosciences, 8, 2-18.
Newsome, D., & Dowling, R. (2006). The scope and nature of geotourism. In D. Newsome, & R. Dowling
(Eds.), Geotourism. London: Routledge. https://doi.org/10.4324/ 9780080455334.
Reynard, E., Coratza, P., & Giusti, C. (2011). Geomorphosites and geotourism. Geoheritage, 3(3), 129–130. https://doi.org/10.1007/s12371-011-0041-1.
Turner S (2013). Geoheritage and Geopark: One (Australian) Woman s point of View,
eoheritage, Desember 2013, Volume 5, Issue4, pp 249-264.
Warowna, J., Zgłobicki, W., Gawrysiak, R., Gajek, G., Gawrysiak, L., Telecka, M., 2016, Geotourist values of loess geoheritage within the planned Geopark Małopolska Vistula River Gap, Poland, Quaternary International, pp 46-57.
Zgłobicki, W., & Baran-Zgłobicka, B. (2013). Geomorphological heritage as a tourist attraction: A case study in Lubelskie Province, SE Poland. Geoheritage, 5(2), 137–149.
https://doi.org/10.1007/s12371-013-0076-6.
Zouros, N., 2007. Geomorphosite assessment and management in protected areas of Greece (case study of the Lesvos island– coastal geomorphosite), Geographica Helvetica Jg, 62 2007/ Heft 3,169-180
Management evaluation of the development of the sustainable industry of geomorphosites Comanescu method (Case study :of Hashjin city)
