امیری، حکمت، حسینیان راد، امیر، بیرانوندزاده، مریم (1401). آینده پژوهی زیست شهرها، مورد پژوهی: خرم آباد، نخستین همایش ملی شهرآینده اندیشه بومی، دانشگاه یزد.
بندرآباد، علیرضا. (1390). شهرزیست پذیر از مبانی تا معنا، تهران: انتشارات آذرخش.
پوراحمد, احمد, حاتمی, احمد. (1398). سنجش و ارزیابی ابعاد و مولفه های زیست پذیری شهری با تاکید بر توسعه پایدار(نمونه موردی: شهر نورآباد دلفان). کاربرد سیستم اطلاعات جغرافیایی و سنجش از دور در برنامهریزی, 10(3), 7-29.
پوراحمد, احمد, ابدالی, یعقوب، الله قلی پور, سارا. (1399). تحلیل فضایی آثار حکمروایی مطلوب بر زیستپذیری شهری؛ مطالعة موردی: کانونهای جرمخیز مناطق 11 و 12 شهر تهران. برنامه ریزی فضایی, 10(2), 83-104. doi: 10.22108/sppl.2019.116717.1377
ثاقبی، محمد، مافی، عزت اله، و وطن پرست، مهدی. (1401). ارزیابی و سنجش زیست پذیری شهری و عوامل موثر برآن (مورد مطالعه شهر بجنورد). تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی (علوم جغرافیایی)، 22(67 )، 335-350.
حیدری. (1401). سنجش و بررسی ابعاد شاخصهای زیست پذیری شهری مطالعه موردی: کلانشهر شیراز. جغرافیا و روابط انسانی, 5(1), 400-412.
حیدری، محمد تقی و همکاران (1399). پایش زیستپذیری اجتماعی در مناطق فرسوده شهر با رویکرد آیندهپژوهی (مطالعه موردی؛ بافت فرسودة بخش مرکزی شهر زنجان). نشریه علمی جغرافیا و برنامه ریزی, 24(73), 121-155. doi: 10.22034/gp.2020.10782
خراسانی، محمد امین (1390). تبیین زیست پذیری روستاهای پیرامون شهری بـا رویکـرد کیفیـت زنـدگی (مطالعه موردی شهرستان ورامین)، رساله دکتری، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران.
هاشم داداشپور; داود عزیزی; پیمان اصغرزاده. "سنجش ظرفیت زیستپذیری محلههای شهری در کلانشهر تهران (موارد مطالعاتی: محلههای هرندی، تختی و کوثر)". جغرافیا و توسعه فضای شهری, 3, 2, 1395, 53-68. doi: 10.22067/gusd.v3i2.50303
داوودی، محمد، خادم الحسینی، احمد، صابری، حمید، گندمکار، حمید، و مهکویی، حجت. (1400). ارزیابی و تحلیل مؤلفه های زیست پذیری مناطق هشت گانه شهر اهواز. جغرافیا و مطالعات محیطی، 10(37 )، 7-20.
رخشانینسب, دکتر حمیدرضا, نیری, ناصر. (1397). ارزیابی وضعیت شاخصهای زیستپذیری شهری از دیدگاه شهروندان (مورد شناسی: مناطق پنجگانۀ شهر زاهدان). جغرافیا و آمایش شهری منطقهای, 8(27), 55-74. doi: 10.22111/gaij.2018.4090
زیاری, کرامتاله, حاتمی, صفرپور, ابولحسن. (1401). ارزیابی ابعاد و مولفه های زیست پذیری در نواحی شهری با رویکرد توسعه پایدار (نمونه موردی نواحی شهر خرم آباد). چشم انداز شهرهای آینده, 6(2), 33-50.
ساسان پور، فرزانه، تولایی، سیمین، و جعفری اسدآبادی، حمزه. (1393). قابلیت زیست پذیری شهرها در راستای توسعه پایدار شهری (مورد مطالعه: کلانشهر تهران). جغرافیا، 12(42)، 129-157.
مرضیه طالشی انبوهی; اسماعیل آقائی زاده; مریم جعفری مهرآبادی (1398) . ارزیابی زیست پذیری در بافتهای فرسوده شهری مطالعه موردی: منطقه یک شهر قزوین. فصلنامه شهر پایدار, 2, 3, 59-78. doi: 10.22034/jsc.2019.195007.1072
فرامرزی, مهسا, جعفری, محمدحسین, بابایی, ام السلمه. (1397). واکاوی نقش اقتصاد سیاسی اسلامی بر زیستپذیری شهری (مطالعه موردی: شهر زنجان). فصلنامه علمی و پژوهشی پژوهش و برنامه ریزی شهری, 9(35), 83-96.
منصوری، محمد رضا. (1398). زیست پذیری شهری الزامات و راهکارها. جغرافیا و روابط انسانی, 2(3), 374-382.
نجفی, قاسمیان, & صادقی. (1399). ارزیابی میزان زیست پذیری در فضاهای شهری: مورد پژوهی: بافت قدیم شهر خرم آباد. جغرافیا و روابط انسانی, 2(4), 401-412.
Ahmed, N. O., El-Halafawy, A. M., & Amin, A. M. (2019). A critical review of urban livability. European Journal of Sustainable Development, 8(1), 165-165.
Alderton, A., Davern, M., Nitvimol, K., Butterworth, I., Higgs, C., Ryan, E., & Badland, H. (2019). What is the meaning of urban liveability for a city in a low-to-middle-income country? Contextualising liveability for Bangkok, Thailand. Globalization and health, 15(1), 1-13.
Badland, H., Whitzman, C., Lowe, M., Davern, M., Aye, L., Butterworth, I., ... & Giles-Corti, B. (2014). Urban liveability: emerging lessons from Australia for exploring the potential for indicators to measure the social determinants of health. Social science & medicine, 111, 64-73.
EIU. Liveability report-global liveability survey. (2017). http://store.eiu.com/product.aspx?
pid=455217630 (JULY-6 2017).
Ellis, P., & Roberts, M. (2015). Leveraging urbanization in South Asia: Managing spatial transformation for prosperity and livability. World Bank Publications.
Hashemi, S. Y. (2020). Ecological vulnerability assessment of tourism centers in Langarud city based on SWOT model. Environmental Management Hazards, 7(2), 151-162.
Kashef, M. (2016). Urban livability across disciplinary and professional boundaries. Frontiers of Architectural Research, 5(2), 239-253.
Kovacs-Györi, A., Ristea, A., Havas, C., Mehaffy, M., Hochmair, H. H., Resch, B., ... & Blaschke, T. (2020). Opportunities and challenges of geospatial analysis for promoting urban livability in the era of big data and machine learning. ISPRS International Journal of Geo-Information, 9(12), 752.
Landry, C., (2000), Urban ViTaliTy: A New source of Urban CompeTiTiveness, prince claus fund journal, ARCHIS issue Urban ViTaliTy Urban Heroes.
Lowe, M., Whitzman, C., Badland, H., Davern, M., Hes, D., Aye, L., ... & Giles-Corti, W. (2013). Liveable, healthy, sustainable: What are the key indicators for Melbourne neighbourhoods?. Department of Health and Human Services.
Mercer. Vienna tops mercer' s 19th quality of living ranking. (2017). https://www.mercer.com/newsroom/2017-quality-of-living-survey.html?_ga=2.30460095.148581697.
1495746400-1918133401.1495743315 (July-6 2017).
Norouzian-Maleki, S., Bell, S., Hosseini, S. B., & Faizi, M. (2015). Developing and testing a framework for the assessment of neighbourhood liveability in two contrasting countries: Iran and Estonia. Ecological Indicators, 48, 263-271.
Zhan, D., Kwan, M. P., Zhang, W., Fan, J., Yu, J., & Dang, Y. (2018). Assessment and determinants of satisfaction with urban livability in China. Cities, 79, 92-101.
