جغرافیا و روابط انسانی

جغرافیا و روابط انسانی

فهم ردپای کنشگر سبز در شعر سهراب سپهری با عنوان «آب را گل نکنیم»

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد جامعه شناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
3 دانش آموخته مقطع دکتری رشته جامعه شناسی اقتصادی و توسعه دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
چکیده
ادبیات یک جامعه بخشی از فرهنگ مکتوب آن به شمار می روند که دربر دارنده عادات، رسوم و بسیاری از عناصر فرهنگ مهم جامعه و مشکلات آن بوده و حتی جامعه آرمانی نویسنده یا شاعر را نشان می دهند. هدف این پژوهش فهم رد پای کنشگر سبز در شعر "آب را گل نکنیم" سهراب سپهری، یکی از شاعران نام آشنای ایران زمین است. در بررسی رد پای "کنشگر سبز"، از توسعه پایدار، حفاظت جمعی از محیط زیست، مکتب محیط زیست گرایان رادیکال، نظریه جامعه مخاطره آمیز و زیست بوم گرایی سخن به میان آمده است. در این مقاله شعر منتخب سهراب به روش هرمنوتیک که به معنای هنر تفسیر کردن است، مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های پژوهش ذیل مفاهیم «حال و آینده سبز»، «شیطان سبز؛ مصنوع انسان»، «رهایی بخشی کنش جمعی؛ باهم بودگی سبز» و «همان بودگی زمین؛ همان بودگی انسان» می گنجد. نتایج پژوهش نشان می دهد که شعر سهراب، آیینه تمام نمای توسعه پایدار و توجه به آیندگان است. این شعر، در عین همگانی دانستن دفاع از محیط زیست، متذکر پیامدهای سیاهی می شود که خود کنشگران می توانند آن را به وجود بیاورند. در بوران این سیاهی، سهراب در پی کنشگر سبز، کنشگری از جنس خود طبیعت است.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

Understanding the footprints of the green activist in Sohrab Sepehri's poem entitled " Let's not muddy the water"

نویسندگان English

Saeed Mobayyen Shahir 1
Safar Hayati 2
Ebrahim Mohammadpour 3
1 Master's student in Sociology, Faculty of Law and Social Sciences, University of Tabriz, Tabriz, Iran
2 Assistant Professor, Department of Social Sciences, Faculty of Law and Social Sciences, University of Tabriz , Tabriz, Iran
3 PhD in Economic Sociology and Development, University of Tabriz, Tabriz, Iran
چکیده English

The literature of a society is considered a part of its written culture, which contains habits, customs and many elements of the important culture of the society and its problems, and even shows the ideal society of the writer or poet. The purpose of this research is to understand the traces of the green activist in the poem " Let's not muddy the water" by Sohrab Sepehri, one of the well-known poets of Iran. In examining the footprints of the "green activist", sustainable development, collective protection of the environment, the school of radical environmentalists, the theory of risky society and bio-ecology are mentioned. In this article, Sohrab's selected poetry is analyzed using the hermeneutic method, which means the art of interpretation. The research findings under the concepts of "green present and green future", "green devil; human artifact", "collective action liberation; green togetherness " and "earth's sameness; The same being of human being" is included. The results of the research show that Sohrab's poetry is a mirror of the whole view of sustainable development and attention to the future. This poem, while saying that all activists should defend the environment, notes the dark consequences that the activists themselves can create. In the storm of these black consequences, Sohrab is looking for a green activist, an activist from nature itself.

کلیدواژه‌ها English

"؛ Sohrab Sepehri"؛ green activist"؛ sustainable development"؛ Let'؛ s not muddy the water "؛
"؛ hermeneutics"
  1. احمدی، حبیب، دهقانی، رودابه (1394). آراء و اندیشه های اولریش بک (نظریه پرداز جامعه مخاطره آمیز). توسعه اجتماعی. دوره10. ش2. ص101-126.
  2. ادیب راد، نرگس، یوسف فام، عالیه، جعفریه، مهناز (1400). تاثیر زیست بوم های مختلف زمانی در اشعار سهراب پهری و منوچهر آتشی از منظر نقد بو م گرا. آموزش محیط زیست و توسعه پایدار. سال9. ش3. ص 147-167.
  3. اسلامی، روح الله، رحیمی، احمد (1398). سیاست گذاری و بحران آب در ایران. سیاست های راهبردی و کلان. دوره7. ش3. ص410-434.
  4. امجدیان، هنگامه (1401). تفاوت شعر طبیعی با شعر درباره طبیعت و خوانش مانیفست شعر سبز. شیرین و شکر. سال1. ش1. صص 1-20.
  5. امیری لمر، مسعود، مرادمند جلالی، عقیل (1393). بررسی عوامل مؤثر در تخریب منابع طبیعی (مطالعه موردی: حوضه 9 شفارود). توسعه پایدار جنگل. دوره1. ش4. ص309-320.
  6. آ. کوریک، جیمز (1398). انقلاب صنعتی. مترجم: مهدی حقیقت خواه. تهران: ققنوس. 1-142.
  7. آزمند، مریم، عبدالهی، محبوبه، محمدی، احمد (1397). تحلیل محتوایی اشعار سهراب سپهری. پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه پیام نور (مرکز تبریز). ص 1-103.
  8. بطحایی، سیدهاشم (1381). شعر و نقش آن در جامعه. دانشکده ادبیات و علوم انسانی (تهران). دوره 52. ش 164. ص161-182.
  9. بنی اسدی، محمدرضا، عظیم زاده طهرانی، طاهره، مهدوی دامغانی، محمود (1402). نقش شاعران در پیدایش و گسترش باورهای شیعی در دوره تیموری. تاریخ نامه ایران بعد از اسلام. دوره 14. ش 35. ص 1-35.
  10. پارساپور، زهرا (1395). ادبیات سبز: مجموعه مقالات در نقد بوم گرایانه ادبیات فارسی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. ص 1-135.
  11. پارساپور، زهرا، فتوحی، فرناز (1392). تاثیرپذیری سهراب سپهری از عرفان شرق در حوزه اخلاق زیست محیطی. ادبیات پارسی معاصر. سال3. ش4. ص 19-37.
  12. پرهام نیا، فرشاد ( 1398)، بازاندیشی هرمنوتیک در شکلگیری پژوهشهای کیفی حوزه علم اطلاعات و دانششناسی با تاکید بر دیدگاه گادامر، بازیابی دانش و نظام های معنایی، دوره 6، ش20، ص 123-148.
  13. حاج غنی، مهدیه، احمدی، فریال(1394). مروری بر ادبیات اکولوژی منظر. منظر. دوره7. ش 32. ص 60-65.
  14. رزاقی اصل، سینا، مهراد، امین (1391). انطباق ماهوی میان مضامین شهر و طبیعت در اشعار سهرای سپهری با اندیشمندان حوزه طراحی محیطی. مطالعات شهری. دوره2. ش5. ص73-79.
  15. رسایی، نورمحمد، نخ زری مقدم، علی، احمدخوانساری، وصال، و امرا، محمدعثمان. (1392). اگروفارستری رهیافتی بدیل در حفاظت پایدار اکوسیستم. همایش ملی مدیریت منابع طبیعی. ص 1-6.
  16. رمضانی قوام آبادی، محمد حسین، شفیق فرد، حسن (1395). توسعه پایدار و حق بر محیط زیست سالم: چشم انداز نسل های آینده. سیاست جهانی. دوره5. ش1. ص241-271.
  17. رئوف، سید حمیدرضا(1397). رویکرد عرفانی مولانا به محیط زیست. تهران: موسسه چاپ و نشر عروج. ص 1-225.
  18. زاهدی، شمس السادات، نجفی، غلامعلی (1385). بسط مفهومی توسعه پایدار. مدرس علوم انسانی. دوره 10. ش 4. ص 43-76.
  19. زندگینامه سهراب سپهری + آثار و اشعار (1399). ایمنا. قابل دسترس در https://www.imna.ir/news/419643
  20. زین العابدین عموقین، یوسف. قربانی نژاد، ریباز (1401). تبیین تحولات ژئوپلیتیکی رابطه انسان و محیط زیست(چشم‌انداز-ارائه راهکار). انسان و محیط زیست. دوره 20. ش3. ص 1-16.
  21. سلیمی کوچی، ابراهیم، سکوت جهرمی، فاطمه (1393). کاربست نظریه آلوده انگاری کریستوا بر شعر «دلم برای باغچه می سوزد» فروغ فرخزاد. جستارهای زبانی. دوره5. ش1. ص 89-106.
  22. صالحی، صادق. فیروزجائیان، علی اصغر. غلامرضا زاده، فاطمه (1393). تحلیل گفتمان زیست محیطی برنامه های توسعه اقتصادی – اجتماعی جمهوری اسلامی ایران. برنامه ریزی رفاه و توسعه اجتماعی. ش 21. ص 71-110.
  23. عباس زاده، محمد، بشیر پور، رحیم (1391)، بررسی مفاهیم جامعه شناختی سکون فرهنگی: پیرسالاری و قوم مداری در ادبیات دده قورقود، مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران. دوره 1. ش4. ص 101-130.
  24. عباسی، سیما، رضایی، زهرا (1397). آموزش محیط زیست و شعر معاصر فارسی. آموزش محیط زیست و توسعه پایدار. سال7. ش2. ص49-62.
  25. عنابی، علیرضا، جلالی، محمود(1397). محیط زیست، چالش سیاسی- حقوقی. کنفرانس ملی دستاوردهای نوین در تعلیم و تربیت، روان شناسی، حقوق و مطالعات فرهنگی – اجتماعی. ص 1-10.
  26. فروتن، عبدالرسول، موذنی، علی محمد (1396). نقش شاعران فارس در جنبش مشروطیت. سبک شناسی نظم و نثر فارسی. سال10. ش1. ص185-202.
  27. فریادی، مسعود (1396). مبنای اکولوژیک اصل عمومی بودن وظیفه حفاظت محیط زیست. تحقیقات حقوقی. دوره20. ش78. ص207-232.
  28. قاسمی، مرتضی (1398). بن مایه های نمادین در شعر سهراب سپهری. مطالعات زبانی و بلاغی. سال 10. ش19. ص 265-292.
  29. قاضی زاده، سیده ندا (1383). جایگاه طبیعت در اشعار سهراب سپهری. باغ نظر. دوره1. ش2. ص55-68.
  30. کاکویی، صالح. ضیایی، حسام. یزدان پناه، مهرعلی (1401)، بررسی و تحلیل هرمونوتیکی اشعار حافظ. پژوهشنامه ادب غنایی. سال 20. ش 38. ص 221-252.
  31. گیدنز، آنتونی، بردسال، کارن (2003). جامعه شناسی. مترجم: حسن چاوشیان (1386). تهران: نی. 1-1096.
  32. مشهدی، علی(1395). دولت و محیط زیست: از رویکرد های بدون دولت تا رویکرد های مشارکتی. دولت پژوهی. سال2. ش8. ص59-80.
  33. مشیرزاده، حمیرا. هاشمی، سید فاطمه (1392). نقش جنبش های فراملی در تدبیر جهانی امور زیست محیطی. سیاست. دوره 43. ش1. ص199-215.
  34. مصطفائی، سورن، عالی زاد، اسماعیل (1399). رابطه انسان و طبیعت در اندیشه و شعر معاصر: مطالعه تطبیقی – جامعه شناختی شهر سهراب سپهری و مهدی اخوان ثالث. جامعه شناسی ایران. دوره21. ش1. ص95-121.
  35. میرزابابازاده فومشی، بهنام (1399). اخلاق زیست محیطی یا انسان محوری: بوم نقد تطبیقی با نگاهی به سپهری و امرسن. پژوهش های ادبیات تطبیقی. دوره8. ش1. ص46-63.
  36. ولایتی، سعدالله. کدیور، علی اصغر(1385). چالش های زیست محیطی جنگل ها و مراتع ایران و پیامدهای آن. جغرافیا و توسعه ناحیه ای. دوره4. ش7. ص 53-72.

 

  • ORGANISATION FOR ECONOMIC CO-OPERATION AND DEVELOPMENT (2001) The DAC Guidelines: Strategies for Sustainable Development. OECD Publications Service

  • تاریخ دریافت 06 تیر 1403
  • تاریخ بازنگری 16 دی 1403
  • تاریخ پذیرش 23 شهریور 1403