جغرافیا و روابط انسانی

جغرافیا و روابط انسانی

ارزیابی پایداری اجتماعی- فرهنگی مقصدهای گردشگری در روستاهای هدف استان آذربایجان غربی

نوع مقاله : پایان نامه و رساله

نویسندگان
سهیلا عبدی 1
فاطمه کاظمیه 2
حسین راحلی 3
1 کارشناس ارشد توسعه روستایی، گروه ترویج و توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز،
2 دانشیار گروه ترویج و توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 استاد گروه ترویج و توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
10.22034/gahr.2024.461495.2211
چکیده
هدف از این پژوهش ارزیابی پایداری اجتماعی- فرهنگی توسعه گردشگری روستایی در استان آذربایجان‌‌غربی بود. از لحاظ روش تحقیق، این مطالعه از نوع تحقیقات توصیفی- پیمایشی و کاربردی است. از نظر شیوه جمع‌آوری و دریافت اطلاعات این تحقیق در حوزه مطالعات میدانی قرار دارد. جامعه آماری، سرپرستان خانوارها در چهار روستای هدف گردشگری استان آذربایجان‌غربی(شامل 4 روستای سهولان در شهرستان مهاباد، نصرت آباد در شهرستان تکاب، باغچه جوق در شهرستان ماکو و حسنلو در شهرستان نقده)1160 نفر می‌باشد. برای تعیین حجم نمونه از جدول کرجسی مورگان استفاده شده است. حجم نمونه سرپرستان خانوار 290 بدست آمد. به منظور انتخاب نمونه آماری از روش نمونه‌گیری طبقه‌ای متناسب استفاده شده است. برای دستیابی به هدف تحقیق در مرحله اول شاخص‌های پایداری اجتماعی- فرهنگی گردشگری شناسایی شدند. در مرحله دوم با استفاده از مدل رادار پایداری سطح کلی پایداری اجتماعی فرهنگی گردشگری در روستاهای هدف استان آذربایجان‌غربی ارزیابی گردید. یافته‌های تحقیق نشان داد که ابعاد اجتماعی -فرهنگی گردشگری در منطقه مورد مطالعه با امتیاز 596/0 از سطح پایداری متوسط برخوردار است و بیشترین پایداری اجتماعی- فرهنگی با امتیاز 637/0متعلق به روستای سهولان و کمترین امتیاز پایداری با مقدار 540/0مربوط به روستای نصرت آباد بود.
کلیدواژه‌ها
توسعه
پایداری اجتماعی
روستاهای هدف
گردشگری روستایی

موضوعات

عنوان مقاله English

Evaluation of socio-cultural sustainability of tourist destinations in the target villages of West Azarbaijan province

نویسندگان English

sohyla abdi 1
Fatemeh Kazemiyeh 2
hossein raheli 3
1 MSc of Rural Development Department, Dept. of Extension and Rural Development, Faculty of Agriculture University of Tabriz, Iran
2 Associate Professor, Department of Extension and Rural Development, Faculty of Agriculture, University of Tabriz, Tabriz, Iran.
3 Professor Dept. of Extension and Rural Development, Faculty of Agriculture, University of Tabriz
چکیده English

The purpose of this research was to evaluate the socio-cultural sustainability of rural tourism development in West Azerbaijan Province. In terms of research method, this study is a descriptive-survey and applied type of research. In terms of the method of collecting and receiving information, this research is in the field of field studies. The statistical population consists of 1160 heads of households in four tourism target villages of West Azarbaijan province (including 4 villages of Seholan in Mahabad city, Nusrat Abad in Takab city, Baghche Jouk in Mako city and Hasanlu in Naqdeh city). To determine the sample size, the Krejci Morgan table was used. The sample size of household heads was 290. In order to select the statistical sample, proportional stratified sampling method was used. In order to achieve the goal of the research, in the first stage, indicators of socio-cultural sustainability of tourism were identified. In the second stage, the overall level of social and cultural sustainability of tourism in the target villages of West Azarbaijan province was evaluated using the stability radar model. The findings of the research showed that the socio-cultural dimensions of tourism in the study area with a score of 0.596 have a moderate level of sustainability, and the highest socio-cultural sustainability with a score of 0.637 belongs to Sahulan village and the lowest sustainability score with a value of 0.540 was in the village of Nosrat Abad.

کلیدواژه‌ها English

development
social sustainability
target villages
rural tourism
- ابراهیمی، ع. و خسرویان، م. ر. 1384. عوامل مؤثر بر رشد توسعه صنعت توریسم در استان مازندران. مجموعه مقالات اولین همایش سراسری نقش صنعت گردشگری در توسعه استان مازندران، تهران: انتشارات رسانش.
ارمغان، س. (1398). ارزیابی شاخص‌های اجتماعی فرهنگی در پایداری گردشگری روستاهای شهرستان نور . راهبردهای توسعه روستایی, 6 (3): 362-347.
- اکبریان رونیزی، س. ر. و رضوانی، م. ر. 1394. تحلیل و تبیین پایداری توسعه گردشگری در منـاطق روستـایی (مطالعه موردی: بخش مرکزی شهرستان دماوند). پژوهش­های جغرافیای انسانی، دوره 47، شماره 1: 95-81.
امینی، ع. و زیدی، ز. (1393). تاثیرات فرهنگی گردشگری در مناطق روستایی از دید جامعه محلی (مطالعه موردی روستای ابیانه). تحقیقات جغرافیایی , 30 (2): 13-32.
- تقدیسی، ا.، گودرزی، س. و بیگ محمدی، ح. 1394. بررسی و تحلیل چالش­های توسعه توریسم روستایی از دیدگاه روستائیان روستاهای هدف گردشگری استان آذربایجان­غربی. فصلنامه برنامه­ریزی فضایی (جغرافیا). سال پنجم، شماره اول، 100-83.
- دربان آستانه، ع. 1385. گردشگری پایدار روستایی و شاخص­های ارزیابی آن. ویژه­نامه نخستین همایش توسعه گردشگری روستایی و عشایری، تهران، انتشارات سازمان شهرداری­­ها و دهیاری­های کشور.
- رضوانی، م. ر.  1387. توسعه گردشگری روستایی با رویکرد گردشگری پایدار. چاپ اول، انتشارات دانشگاه تهران.
-شارپلی، ر. 1380. گردشگری روستایی، ترجمه منشی زاده، رحمت اله و نصیری، فاطمه، نشر منشی.
- شریف­زاده، ا. و مرادنژادی، ه. 1381. توسعه پایدار و توریسم روستایی. ماهنامه اجتماعی اقتصادی جهاد، شماره 251.
- شمس­الدینی، ع. 1389. «گردشگری روستایی» راهکاری سازنده برای توسعه روستایی نمونه موردی: روستای فهلیان. مجله مسکن و محیط روستا، 131: 107-95.
-طهماسبی پ.، جمعلی و مجیدی، ر. 1384 چشم­انداز گردشگری سواحل جنوبی دریای خزر و آثار آن بر توسعه شهرها و روستاهای منطقه (مطالعه موردی: شهرستان تنکابن). مجموعه مقالات اولین همایش سراسری نقش صنعت گردشگری در توسعه استان مازندران.
- فراهانی، ح. 1385. ارزیابی پایداری در نواحی روستایی با تاکید بر عوامل اقتصادی- اجتماعی: مطالعه موردی شهرستان تفرش، به راهنمایی رحمت الله فرهودی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه تهران.
کاظمی‌پور، ش.، رضایی, ح. و رمضانی‌فر , ح. (1394). سنجش نگرش جامعه میزبان به گسترش آسیب‌های اجتماعی ناشی از توسعه گردشگری در شهر همدان . تحقیقات فرهنگی ایران , 8 (1): 151-184.
کروبی، م. و بذرافشان، ش. (1394). توسعه گردشگری و تغییر الگوهای فرهنگی در نواحی روستایی (مورد مطالعه روستای آسیاب‌سر شهرستان بهشهر). تحقیقات فرهنگی ایران، 8 (2): 73-94.
-  مهدوی، د. 1390. ارزیابی پایداری توسعه گردشگری روستایی در ایران (مورد: روستاهای تاریخی– فرهنگی ایران). رساله دکتری جغرافیا و برنامه­ریزی روستایی، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم انسانی، گروه جغرافیا.
نیک‌بین، م. و کرمی، م. (1391). پررسی پایداری اجتماعی- فرهنگی توسعه گردشگری (مطالعه موردی جزیره کیش). تحقیقات فرهنگی ,5 (2): 137-158.
وزین، ن. و شیخی، ا. (1399). پیامدهای فرهنگی توسعه گردشگری در کشور از دیدگاه خبرگان . گردشگری فرهنگ، 1(3):21 -28.
Haigh, M .(2020) .Cultural tourism policy in developing regions: The case of Sarawak .Malaysia Tourism Management: 1-13.
Sesotyaningtyas, Mega. and Manaf, Asnawi. (2015). Analysis of sustainable tourism village development at
Kutoharjo village, Kendal regency of central. Procedia. Social and Behavioral Sciences: 273-280.
Yan, H. (2019). Cultural Heritage Tourism: Five Steps for Success and Sustainability. Tourism Management:135-154.
جغرافیا و روابط انسانی
دوره 8، شماره 2 - شماره پیاپی 30
تابستان 1404
صفحه 381-416

  • تاریخ دریافت 26 تیر 1403
  • تاریخ بازنگری 07 مرداد 1403
  • تاریخ پذیرش 25 شهریور 1403