فضاهای شهری ظرف و مکان بروز زندگی اجتماعی افراد جامعه است، تعامل اجتماعی و مشارکت مردمی را می توان عنصراصلی و اساسی محتوای فضای شهری برشمرد که روابط و فعالیت‌های شهری را تحت تاثیر خود قرار می دهد، فضاهای باز شهری مانند خیابان به عنوان مهم‌ترین مکان تعاملات اجتماعی شهروندان و تجلی‌گاه حیات مدنی شهری و محل وقوع رویدادها و فعالیت‌های اجتماعی شهروندان در زندگی و حیات شهری به شمار می‌آیند. اما امروزه در بیشتر شهرهای کشور مردم فضای شهری را به عنوان مسیری برای گذر می‌نگرند و به جای اینکه فضاها آن‌ها را به مکث و مراودات اجتماعی تشویق کنند. اهمیت بیش از انداره به سرعت، تکنولوژی و زمان را دگرگون کرده و باعث نادیده گرفتن نیازهای عابران پیاده و کمبود کیفیت در خیابان شهری شده که در نتیجه باعث تضعیف تعاملات اجتماعی شده است و براین اساس هدف از انجام این تحقیق بررسی شاخص‌های فضاهای عمومی شهری با تاکید بر افزایش تعاملات اجتماعی می‌باشد. مقاله حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش تحقیق توصیفی – تحلیلی است و برای تجزیه و تحلیل داده-ها، از آزمون‌های آماری (K.S)، همبستگی ،رگرسیون و تی‌تست‌تک‌نمونه‌ای و برای رتبه‌بندی خیابان‌های شهری از AHP و تاپسیس‌فازی استفاده‌شده‌است. نتایج آزمون رگرسیون ، نشان‌دهنده این است که دو شاخص امنیت و راحتی رابطه معناداری با شاخص تعاملات اجتماعی داشته یا به‌عبارتی بیشترین تأثیر را بر تعاملات اجتماعی در شهر کرمان داشته‌اند ولی چهار شاخص دیگر، اقتصادی، تنوع‌فعالیت‌ها، دسترسی، جذابیت و زیبایی رابطه معنادار و تأثیرگذاری بر تعاملات اجتماعی نداشته‌اند نتایج حاصل از تی تست تک‌نمونه‌ ای به این صورت می‌باشد که به طور کلی وضعیت این شاخص‌ها در خیابان‌های شهر کرمان مطلوب نمی‌باشد و نتایج الویت‌بندی خیابان‌ها نشان می‌دهد که رتبه های اول تا چهارم به ترتیب خیابان جهاد،خیابان 22 بهمن، خیابان عباس‌پور،خیابان قدس تعلق می گیرد.