موضوع :مفهوم تاب آوری شهری مدیریت و برنامه ریزی آینده شهرها (کرونا 19)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

علوم جغرافیایی و دانشگاه پیام نور پاوه

چکیده

تاب آوری کرونا این روزها به دغدغه مهمی برای شهرها و جهانی شدن آن تبدیل شده است؛ به طوری که در شهرهای بلاخیز حائز اهمیت است. با وجود اهمیت این موضوع؛ اما مدیریت شهری در پرداختن به آن و بعضاً در هنگام وقوع حوادث شهرها .کل جهان خسارات بیشتری را متحمل می کنند. در دورانی از شهرسازی به سر می بریم که اکولوژی کره زمین به طور فزاینده ای تحت تأثیر فعالیت های انسانی قرار گرفته است. با توسعه شهرنشینی، شهرها به مراکز توجه تبدیل شده اند و تقاضا برای منابع طبیعی و توجه به تأثیرات محیطی جهانی آن ها افزایش یافته است. فعالیت های شهرسازی و برنامه ریزی شهری موجب افزایش فشار بر طبیعت و تضعیف تاب آوری آن شده است که اغلب پیامدهای مخربی برای شهرها و ساکنان آن در پی داشته است. با توجه به مواردی مثل طوفان ها و سیل های اخیر در نقاط مختلف جهان، گرم تر شدن، آلودگی هوا و انتشارو ویروس اپیدیمی کرونا (19)همچنین افزایش هزینه های انرژی، کاهش ذخیره آب و مواد غذایی نیاز فوری به فعالیت و اقدام تأثیرگذار ضرورت یافته است. در بسیاری از شهرها اقداماتی در زمینه احیای طبیعت انجام داده اند و از فعالیت های پایدار حمایت کرده اند. در این میان، تاب آوری و پایداری اهداف اصلی شهرهای آینده خواهند بود. عواقب جبران ناپذیر حوادث طبیعی و آسیب های اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی شهرهای موجب شده تا مفاهیم پایداری و تاب آوری تا حد زیادی به هم مرتبط شوند. و تعطیلی ورزش واماکن مذهبی و فضای سبز شهری و ..شده است .روش مقاله حاضر به صورت توصیفی- تحلیلی مبتنی بر یافته های سایر محققین می باشد؛ و هدف این پژوهش تبیین مفهوم تاب آوری کرونا و تاثیر فاصله اجتماعی و مشارکت اجتماعی در برنامه ریزی شهری می باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The concept of urban resilience, management and future planning of cities (Corona 19)

نویسندگان [English]

  • gona mehrdanesh
  • Namdar Azadi Zadeh
Geosciences and Payame Noor University of Pave
چکیده [English]

Corona's resilience has become a major concern for cities and their globalization these days; So it is important in disaster-stricken cities. Despite the importance of this issue; But the city administration is paying more, and sometimes the cities around the world are paying more. We are living in an age of urbanization in which the ecology of the planet is increasingly affected by human activities. With the development of urbanization, cities have become centers of attention, and the demand for natural resources and attention to their global environmental impacts has increased. Urban planning and urban planning activities have increased the pressure on nature and weakened its resilience, often with devastating consequences for cities and its inhabitants. Due to recent storms and floods in different parts of the world, global warming, air pollution and the spread of the corona epidemic virus (19), as well as rising energy costs, declining water and food supplies, the urgent need for action and effective action are necessary. Found. Many cities have taken steps to revitalize nature and support sustainable activities. In the meantime, resilience and sustainability will be the main goals of future cities. The irreparable consequences of natural disasters and the social, economic, and environmental damage of cities have greatly linked the concepts of sustainability and resilience. And the closure of sports and religious places and urban green space, etc., has been described in a descriptive-analytical manner based on the findings of other researchers; And the aim of this study is to explain the concept of corona resilience and the effect of social distance and social participation in urban planning.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Keywords: Urban Resilience
  • Urban planning
  • urban management
  • Corona 19
1-فلاح، مسعود. محمد مسعود و اسداله نوایی،(1393)، نقش طراحی فضاهای شهری انعطاف پذیر و تاب آور در مدیرت بحران، پنجمین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحرانهای طبیعی(INDM-2014)،1354-1363.

2-رضایی،محمد رضا (1389)، تبیین تاب آوری اجتماعات شهری به منظور کاهش اثرات سوانح طبیعی(زلزله)،مطالعه موردی :کلانشهر تهران ،رساله دکتری جغرافیا برنامه ریزی شهری به راهنمایی دکتر مجتبی رفیعیان و علی عسگری.

3-معصومی ،لیلا (1394)،تاثیر سبک زندگی بر انعطاف پذیری  شهری (مطالعه تطبیعی :مناطق 1و19 شهر تهران ),پایان نامه  کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

4-رفیعیان ،مجتبی،رضایی ،محمد رضایی ،،عسگری،علی ،پرهیزگار ،اکبرو سیاوش شایان ،(1390) تبین مفهوم تاب آوری و شاخص  سازی آن در مدیریت سوانح اجتماع محور ،فصلنامه برنامه ریزی و آمایش فضا ،دوره 15،شماره 4(پیایی72)زمستان ،صص:41-28.

5-فرخ نامجویان فرخ ،رضویان ،محمد تقی ،سرور رحیم ،(1396)،تاب آور شهری چاره چوبی الزام برای مدیریت آینده ،شهرها ،فصلنامه جغرافیایی سرزمین علمی –پژوهشی،سال چهاردهم شماره 55،صص:81-95

6-چراغی ،مهدی ؛جغرافیان ،زهرا ؛عباسی،جواد وبدری سید علی ،(1392) ،ارزیابی اثر بخشی اجرای طرح هادی روستایی در افرینش سکونتگاه های روستایی سرزنده مطالعه موردی دهستان غنی بیگلو شهرستان زنجان ،فصلنامه ی برنامه ریزی کالبدی ،سال دوم شماره 4.

7-محمدی سرین دیزج ،مهدی ،احد نژاد روشتی ،(1395) ارزیابی تاب آوری کالبدی شهری در برابر مخاطره زلزله مورد مطالعه:شهر زنجان،نشریه تحلیل فضایی مخاطرات محیطی،سال سوم،شماره 1،صص:103-114.

8-محمد اسکندری نوده،، یاسر قلیپور،فاطمه فالح حیدری،ایوب احمدپور(1398). شناسایی ابعاد تاب آوری و تأثیر آن بر پایداری شهری رشت.جغرافیا و پایداری محیط 32(1398)77-63.

9-کتابچی ،عماد ،رسائی پور ،مریم (1397)، تاب آوری شهری: ارائه مدلی مفهومی از برنامه ریزی و مدیریت شهری معماری شناسی،نشریه اختصاصی معماری و شهر سازی ایران . سال اول شماره 1 مهر 1397

 1 - Adger, W. N. (1999). Social Vulnerability to Climate Change and Extremes in Coastal Vietnam. World Development. No. 27 (2).

2- Buckle, P.; Marsh, G.; Smale, S. (2001). Assessing Resilience and Vulnerability: Principles, Strategies and Actions. Australia: Victorian Government Publishing.

3- Garschagen, M. (2013). Resilience and organizational institutionalism from a cross-cultural perspective: an exploration based on urban climate change adaptation in Vietnam, Nat. Hazards, 67: 25-46. DOI: 10, 1007/s11069-011-9753-4..

4- Gaillard, J, Christophe (2007). Resilience of traditional societies in facing natural hazards, Disaster, Prevention and Management, Vol. 16 Issus: 4, 522 – 544.

5- Holling, C. S. (1973). Resilience and stability of ecological systems. Annual Review of Ecological Systems, 4: 1-23. DOI:10,1146/annurev.es.04,110173,000245.

6- Klein, R. J. & Nicholls, R. J. & Thomalla, F. (2003) The resilience of coastal megacities to weather- related hazards. Building Safer Cities, pp.101-120.

7- Lebel, L., J. M. Anderies, B. and Campbell, C., Folke, S., Hatfield- Dodds, T. P., Hughes, J. W. (2006). Governance and the capacity to manage resilience in regional social-ecological systems. Ecology and Society, 11(1): 19. DOI: http://www.ecologyandsociety.org/vol11/iss1/art19.

8- Madhuri. A.M, Tewari, H. R. & Bhowmick, P. K. (2014). Livelihood vulnerability index analysis: an approach to study vulnerability in the context of Bihar: original research. Jamba: Journal of Disaster Risk Studies, Vol. 6, No. 1, pp. 1-13. Retrieved from: http://jamba.org.za/index.php/jamba/article/view/127.

9- Matyas, D. & Pelling, M. (2015). Positioning resilience for 2015: the role of resistance, incremental adjustment and transformation in disaster risk management policy. Disasters, 39, 1-18. Retrieved from: http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/disa.12107/abs tract?userIsAuthenticated=false&deniedAccessCustomised Message=

10- Norris, F.H., Stevens, S.P. and Pfefferbaum, B., Wyche K.F., Pfefferbaum, R. L. (2008). Community Resilience as a Metaphor, Theory, Set of Capacities, and Strategy for Disaster Readiness, American Journal of Community Psychology, 41: 127-150. DOI: 10, 1007/s10464-007-9156-6.

-11 Perrings, C. (2006) Resilience and sustainable development. Environment and Development Economics, Vol 11, No 4, pp 417-427

12- Wisner, B.; P. Blaikie, T. Cannon & I. Davis (2004). At Risk: Natural Hazards, People’s Vulnerability and Disasters. London: Routledge.

13- Mayunga, J. S. (2007). Understanding and applying the concept of commu nity disaster resilience: a capital-based approach, A draft working paper prepared for the summer academy for social vulnerability and resilience building, 22 - 28 July, Munich, Germany.

14- Putnam, R. D., Bowling Alone (2000). The Collapse and Revival of American Community, New York, Simon & Schuster.

15- Putnam, R. D. (2002). Democracies sinflux: the evolution of social capital in contemporary society, oxford university press.

16- Adger, W. N. (2000). Social and ecological resilience: Are they related? Progress in Human Geography, 24(3): 347-364. DOI: 10, 1191/030913200701540465. Alexander, Alexander, D. E. (2013). Resilience and disaster risk reduction: An etymological journey. Natural Hazards and Earth System Science, 13: 2707-2716. DOI: 10, 5194/nhess-13-2707-2013.

17- Arefi, M. (2011). Design for Resilient Cities. reflections from a studio. In: Banerjee, Tidib & Loukaitou-Sideris (ed) (2011) Companion to Urban Design. Routledge: Abingdon.

18- Bruneau, .. , Chang, .. E. and Eguchi, R. T., Lee, G. C., Thomas, .. OR., Reinhorn, A. .. , Shinozuka, M., Tierney, K., A., Wallace, W., Winterfed. D.V. (2003). A framework to quantitatively assess and enhance the seismic resilience of communities, Earthquake Spectra, 19: 733- 752. DOI: 10, 1193/1, 1623497.

19- Brown, K. (2014). Global environmental change IA social turn for resilience? Progress in Human Geography, 38, 107-117. Retrieved from: http://phg.sagepub.com/content/38/1/107. Short.

20- Jabareen, Y. (2014). Planning the resilient city: Concepts and strategies for coping Planning the resilient city. Concepts and strategies for coping with climate change and environmental risk.

21- Mayunga, J. S. (2007). Understanding and applying the concept of commu nity disaster resilience: a capital-based approach, A draft working paper prepared for the summer academy for social vulnerability and resilience building, 22 - 28 July, Munich, Germany.

-22 Caia, Y. P., G. H. Huang, Q. Tana, B. Chen (2011). Identification of optimal strategies for improving eco-resilience to floods in ecologically vulnerable regions of a wetland, Ecological Modeling 222, 360-369.

23- Jabareen, Y. (2014). Planning the resilient city: Concepts and strategies for coping Planning the resilient city. Concepts and strategies for coping with climate change and environmental risk.

24- Woolcock, Michael (2001). The place of social capital in understanding social and economic outcome, Canadian journal of policy researches. 20. Bourdieu, P. (1980). Le capital social: notes provisoires, Actes de la Recherche en Sciences Sociales. 3, 2-3.

25- Bruneau, .. , Chang, .. E. and Eguchi, R. T., Lee, G. C., Thomas, .. OR., Reinhorn, A. .. , Shinozuka, M., Tierney, K., A., Wallace, W., Winterfed. D.V. (2003). A framework to quantitatively assess and enhance the seismic resilience of communities, Earthquake Spectra, 19: 733- 752. DOI: 10, 1193/1, 1623497.

26 Sharifi, A. (2109). A Critical of Selected Tools for Assessing Community Resilience. Ecological Indicators, 99: 929 -971

27-- Renschler, C.; Frazier, A.; Arendt, L.; Cimellaro, G.P.; Reinhorn, A.; Bruneau, M. (2101). Developing the ‘PEOPLES’ Resilience Framework for Defining and Measuring Disaster Resilience at the Community Scale. In: Proceedings of the 9th US National and 01th Canadian Conference on Earthquake Engineering. Toronto: 20–29 ..

28- Caputo, S. (2101). Urban Resilience: a Theoretical and Empirical Investigation. PhD Thesis, Coventry University, England. Carpenter, S. R. Walker, B.; Anderies, J. M. and Abel, N. (2110). From Metaphor to Measurement: Resilience of What to What?. Ecosystems, 7: 190 -190.

29-World Bank (2012). Building Urban Resilience, Principles, Tools and Practice, Managing the Risks of Disasters in East asia and The Pacific. The International Bank for Reconstruction and Development. Washington, DC, USA.